- Dettagli
- Scritto da Anna Maria Di Leo
- Categoria: LE RAGIONI DEL LATINO - versioni latino tradotte
- Visite: 2
Leale comportamento di Camillo le ragioni del latino
Camillus iamdudum urbem Falerios obsidebat, sed exiguam spem instantis victoriae habebat, quod obsessi pertinaciter et strenue constitebant. Sed olim scholae magistrus nonnollos pueros, a divitissimis et clarissimis urbis familiis ei confisos, extra mura duxit et in castra Romanorum eos duxit, confidens lautam Camilli rem un erati onem se accepturum esse. Is, enim, certus erat parentes illorum puerorum, ut eos recupererent, urbis deditionem provocaturos esse. Sed Camillus statuit pueros in patriam remitti et illum abiectum magistrum vinciri et suis civibus tradì. Tunc Faleriorum incolae, mirantes excelsum iustitiae sensum Camilli, vieti magis eius liberalitate quam latinarum armarum metu, Romanis portas aperuerunt.
Testo iniziale della versione: Camillo assediava da molto tempo la città di Falerii, ma aveva poche speranze di una imminente vittoria, perché gli assediati resistevano con ostinazione e con.
- Dettagli
- Scritto da Anna Maria Di Leo
- Categoria: LE RAGIONI DEL LATINO - versioni latino tradotte
- Visite: 2
Syracusis quaedam anus omnibus matutinis deos orabat ut diuturnum aevum Dionysio, tyranno urbis, largirentur. Ergo Dionysius, cum anum ad se arcessivisset, ab ea quaesivit quare ita oraret. Illa respondit: "Cum iuvenis essem nobis saevum tyrannum praeerat et ego eius mortem optabam. Postquam mei cives eum occiderant arce tyrannus peior potitus est. Nunc te utimur longe crudeliore illis, quare deos oro ut vivas neve tibi tyrannus crudelior subeat". Dyonisius risu edito poena nulla illam salsam audacem affecit.
A Siracusa, una vecchia scongiurava ogni mattina gli dei perchè concedessero lunga vita a Dionisio, tiranno della città. Dionisio allora,avendo chiamato a sè la vecchia,le domandò la ragione di quelle preghiere. Quella rispose: "Al tempo della mia fanciullezza avevamo un tiranno disumano ed io ne desideravo la morte. I miei concittadini lo uccisero e occupò la rocca un tiranno peggiore di lui. Ora abbiamo te di gran lunga più crudele di quelli ed io invoco gli dèi affinchè tu viva e non sopravvenga un quarto tiranno ancora più feroce". Dionisio rise e non punì quella spiritosa audacia.
- Dettagli
- Scritto da Anna Maria Di Leo
- Categoria: LE RAGIONI DEL LATINO - versioni latino tradotte
- Visite: 2
Post pugnam cannensem, omnes militiarum carthaginiensium legati Hannibalem hortabantur ut sibi et suis militibus requietis diem cencederet. Tamen Maharbal, equitum magister, putabat exercitui carthaginiensi ad Romam potiendam post paucos dies expeditum fuisse et Hannibalem ad urbem oppugnandam hortatus est. Sed Hannibal, eo Consilio neglecto, Maharbal ei inquit: "Dei numquam omnes homini virtutes concesserunt, tu, Hannibal vincere scis, sed uti victoriam nescis". Plerique illam imperatoris moram urbem Romam servavisse, aestimaverunt.
Dopo la battaglia di Canne, tutti i luogotenenti delle milizie cartaginesi esortavano Annibale affinché concedesse a se stesso e ai soldati un giorno di riposo ...
- Dettagli
- Scritto da Anna Maria Di Leo
- Categoria: LE RAGIONI DEL LATINO - versioni latino tradotte
- Visite: 2
Tarentinus Archytas, qui in urbem Metapontum ad philosophiam Pyyhagorae studendam petierat, in patriam tantum post multos annos reversus est. Ubi praedium suum revisit omnia, ob villici neglegentiam, deperivisse animadvertit: tum in faciem rei conspiciens, ei dixit: "Ego te puniam, si furens non essem". Theopompus, Lacedaemonis rex, ad regiam potestatem mitigandam, Ephorum collegium instituerat. Ergo cum uxor ei diceret sic eum minorem filiis potestatem tribuere, respondit: "Minor, quidem, sed durabilior". Quidam legati Aetoli, cum in Quinti Tuberonis mensa modestissima fictilia esse, vidissent, aliquot vasa argentea scite et magni ponderis facta ei mitterant. Consul sine ulla dubitatione illum munus recusavit, legatis dicens eos prò pauperitate continentiam commutavisse.
Archita di Taranto, che si era recato nella città di Metaponto ...
- Dettagli
- Scritto da Anna Maria Di Leo
- Categoria: LE RAGIONI DEL LATINO - versioni latino tradotte
- Visite: 2
De valente consultore Syracusanus Dion, Ipparini filius, a natura molta munera habuerat: maiores nobili et clari, ingenium versatile et ad opportunas cognitiones proclive, habitus dignitate plenus, ingens res familiaris. Valde familiariter Dionysio seniore, Sracusarum tyranno, utebatur et, tametsi eius saevitiam vituterabat, eum in maxima negotia monebat et iuvabat. Officia maxima enim a Dionysio ei ipsi committebantur et ille ea sic magna cum cura et magna cum serenitate fungebatur ut feram tyranni crudelitatem leniret. Adhuc iuvenis Carthaginem, ut legationis syracusanae princeps, petierat et tali prudenzia egerat ut Carthaginienses, quamquam erga gentem graecam multum consensum non habebant, eum laudibus et donis impleverint. Dionysius ut filium eum amabat et ei omnia largiebatur; cum Plato Tarentum ivit, Dion, qui ad cognoscendum et audiendum magnum philosophum flagraret, Dionysium ad eum hospitandum Syracusis hortatus est; sua expectatio satisfacta est et paulo post in sua urbe cum gaudio et devota reverentia illustrem philosophum suscipere potuit.
Il siracusano Dione, figlio di Ipparino, aveva avuto dalla natura molti doni: antenati nobili e famosi, ...il suo desiderio fu appagato e potè poco dopo accogliere nella sua città con gioia con devoto rispetto l'illustre pensatore.