- Dettagli
- Scritto da Anna Maria Di Leo
- Categoria: INTELLEGE ET VERTE- versioni latino tradotte
- Visite: 1
Artemisia Mausolum virum amasse fertur supra omnis amorum fabulas ultraque affectionis humanae fidem. II. Mausolus autem fuit, ut M. Tullius ait, rex terrae Cariae, ut quidam Graecarum historiarum scriptores, provinciae praefectus, quem satrapen Graeci vocant. III. Is Mausolus, ubi fato perfunctus inter lamenta et manus uxoris funere magnifico sepultus est, Artemisia, luctu atque desiderio mariti flagrans uxor, ossa cineremque eius mixta odoribus contusaque in faciem pulveris aquae indidit ebibitque multaque alia violenti amoris indicia fecisse dicitur. IV. Molita quoque est ingenti impetu operis conservandae mariti memoriae sepulcrum illud memoratissimum dignatumque numerari inter septem omnium terrarum spectacula. V. Id monumentum Artemisia cum dis manibus sacris Mausoli dicaret, agona, id est certamen laudibus eius dicundis, facit ponitque praemia pecuniae aliarumque rerum bonarum amplissima. VI. Ad eas laudes decertandas venisse dicuntur viri nobiles ingenio atque lingua praestabili, Theopompus, Theodectes, Naucrates; sunt etiam qui Isocratem ipsum cum his certavisse memoriae mandaverint. Sed eo certamine vicisse Theopompum iudicatum est
- Dettagli
- Scritto da Anna Maria Di Leo
- Categoria: INTELLEGE ET VERTE- versioni latino tradotte
- Visite: 1
numero 87 pagina 94
Inizio: Basilus, ut ei Caesar imperaverat, Fine: Dum hi acerrime pugnant, quidam ex iiis eum in equum imposuit et eius fugam silvae proximae texerunt.
Clicca qui per il testo completo della versione e per la traduzione
- Dettagli
- Scritto da Anna Maria Di Leo
- Categoria: INTELLEGE ET VERTE- versioni latino tradotte
- Visite: 1
Alexander erigi duodecim aras ex quadrato saxo, monumentum expeditionis suae; munimenta quoque castrorum iussit extendi cubiliaque ...
Alessandro ordinò che si costruissero 12 altari di pietre squadrate testimonianza della sua spedizione che fossero ampliate le fortificazioni dell’accampamento e che si lasciassero letti di dimensioni maggiori rispetto alla figura dei corpi, per accrescere l’apparenza di ogni cosa allestendo per i posteri un prodigio ingannevole. Dirigendosi di nuovo da qui verso le terre che aveva percorso pose l’accampamento presso il fiume Acesine. Qui il caso volle che Ceno morisse a causa di una malattia i re certamente si addolorò per la sua morte. Tuttavia aggiunse che per pochi giorni egli aveva proferito un lungo discorso come se lui solo avesse dovuto rivedere la macedonia. La flotta che egli aveva fatto allestire si trovava già in acqua. Frattanto Memnone aveva condotto in aituo dalla tracia cavalieri e oltre loro 7000 fanti da parte di Ampalo ed aveva recato armi cesellate d’oro e d’argento per 25. 000 soldati dopo averle distribuite fece fondere le vecchie e accingendosi a prendere il mare con 1. 000 navi lasciò nei loro regni i re dell’India Poro e Tassile, prima in disaccordo e rinfacciantisi vecchi rancori, ora in amicizia consolidata attraverso un vincolo di parentela e del cui grande aiuto si era servito nella costruzione della flotta. Fondò anche 2 ittà una delle quali chiamò Nicea e l’altra Bucefala dedicando la città al ricordo e al nome del cavallo che aveva perso. Quindi dopo aver ordinato che gli elefanti e le salmerie lo seguissero via terra navigando seguendo la corrente del fiume percorse quasi 40 stadi al giorno in modo che le truppe potessero sbarcare di tanto in tanto in luoghi più opportuni.
- Dettagli
- Scritto da Anna Maria Di Leo
- Categoria: INTELLEGE ET VERTE- versioni latino tradotte
- Visite: 1
Aegypti olim Persarum opibus infensi - quippe avare et superbe imperitatum sibi esse credebant - ad spem adventus eius erexerant animos, utpote qui Amyntam quoque transfugam et cum precario imperio venientem laeti recepissent. Igitur ingens multitudo Pelusium, qua intraturus videbatur, convenerat. Atque ille septimo die, postquam a Gaza copias moverat, in regionem Aegypti, quam nunc Castra Alexandri vocant, pervenit. Deinde pedestribus copiis Pelusium petere iussis ipse cum expedita delectorum manu Nilo amne vectus est. Nec sustinuere adventum eius Persae defectione quoque perterriti. Iamque haud procul Memphi erat; in cuius praesidio Mazaces, praetor Darei, relictus aurum omne supra octingenta talenta Alexandro omnemque regiam supellectilem tradidit. A Memphi eodem flumine vectus ad interiora Aegypti penetrat compositisque rebus ita, ut nihil ex patrio Aegyptiorum more mutaret, adire Iovis Hammonis oraculum statuit
- Dettagli
- Scritto da Anna Maria Di Leo
- Categoria: INTELLEGE ET VERTE- versioni latino tradotte
- Visite: 1
Alexander, amne superato, ad interiora loca Indiae processit. Silvae erant prope, in immensum spatium patentes et proceris et in altitudinem editis arboribus densae. Plerique rami, instar ingentium stipitum, flexi in humum, rursus erigebantur (rispuntavano) qua se curvaverant, adeo ut species esset non rami resurgentis, sed novae arboris ex sua radice generatae. Caeli temperies salubris, umbris vim solis levantibus et aquis large e fontibus manantibus. Ceterum (per?) in silvis serpentium magna vis est, squamis fulgorem auri reddentium eorumque virus maxime noxium est: nam morsum praesens mors sequebatur, donec Macedonibus ab incolis remedium oblatum est. Hinc, per deserta iter facientes, ad flumen Hyarotidem pervenerunt. Hic nemus erat, flumini iunctum, opacum arboribus nusquam visitatis et agrestium pavonum multitudine frequens. Castris inde motis, Alexander oppidum, haud procul positum, corona capit et, obsidibus acceptis, incolis stipendium imponit.
Guadato il fiume, Alessandro si spinse verso i territori più interni dell'India. Nelle immediate vicinanze, si estendevano, coprendo un'ampia zona, selve fitte di altissimi alberi. La maggior parte dei rami, a mo'di tronchi giganteschi, inclinati verso il suolo, rispuntavano dal punto in cui si erano incurvati, tanto da non avere aspetto di un ramo che rispuntasse, quanto piuttosto di un albero novello che erto su propria radice. Il clima (è) salubre, dato che le ombre temperano la forza del sole e dalle fonti le acque sgorgano copiosamente. Tuttavia, nelle selve c'è una grande quantià di serpenti, dalle squame lucenti come l'oro, nonchè velenosissimi (lett. e il loro veleno): al morso, infatti, seguiva morte immediata finchè alfine gli abitanti del luogo offrirono ai Macedoni l'antidoto. Da lì, marciando attraverso deserti, giunsero (poi) nelle vicinanze del fiume Iarotide; qui c'è un bosco, che confina col fiume, (bosco) ombreggiato di alberi rari lett. visti in nessun luogo e popolato da una moltitudine di pavoni. Levati da quel luogo gli accampamenti, Alessandro cinge d'assedio una città posta non lontano e, catturati alcuni ostaggi, impone il riscatto agli abitanti.