- Dettagli
- Scritto da Anna Maria Di Leo
- Categoria: CORSO DI LINGUA LATINA - versioni latino tradotte
- Visite: 1
Cum urbem constituisset, quam e suo nomine romam iussit nominari, Romulus ad firmandam civitatem et ad muniendas opes regni sui novum quoddam consilium secutus est. cum enim ludos anniversarios in circo Consualia facere instituisse, Sabinas honesto ortas loco virgines, quae romam ludorum gratia venissent, rapi iussit a nonnullis romaniis iuvenibus ac in familiarum amplissimarum matrimoniis conlocari. Qua ex causa cum bellum romanis sabini in tulissent proeliique certamen varium atque anceps fuisset, romulus cum tito tatio, rege sabinorum, foedus icit, matronis ipsis, quae raptae erant, orantibus; quo foedere et sabinos in civitatem adscivit sacris conmunicatis et regnum suum cum illorum rege sociavit.
versione 34 pagina 117 del libro: Corso di lingua latina per il biennio unità 1-13
Cum Romulus germanum Remum occidit et Romae unus dominus manet, magna molestia agiatur: paucae feminae enim Romae habitant et incolae familias filiosque non habent. Itaque Romulus callidum dolum parat, magnum ludorum spectaculum instruit et per nuntios ad ludos finitimum Sabinorum populum arcessit. Magna cum laetitia viri Sabini cum feminis Romam accurrunt et in rustico theatro assidunt. Dum Sabini spectaculo delectantur, Romani viri oculis notant pulchras Sabinas puellas. Denique Romulus signum dat et repente Romani feminas Sabinas rapiunt. Strenuo animo Romani et Sabini pugnant et per multos annos odium populos dissociat, sed denique Sabinae feminae Romae manent et Romani eas in matrimonium ducunt.
Libro Moduli lingua latina pag148 n5
Romulus postquam Romam condidit haec fere egit. Multitudinem finitimorum in civitatem recepit, centum senes legit quos senatores nominavit propter senectutem. Sed uxores ipse et populus suus non habebant; itaque invitavit ad spectaculum ludorum vicinas urbi Romae nationes atque earum virgines rapuit. Postquam nationes bella commoverunt propter rapitarum iniuriam, Caeninenses vicit, Antemnates, Crustuminos, Sabinos, Fidenates, Veientes. Haec oppida urbem cingunt. Post Romuli mortem Romae per quinos dies senatores imperaverunt.
Libro Nuovo tradurre dal latino arco Moscio versioni per il biennio n. 124 pag. 98
Prima frase: ''Iam res publica romana tam valida erat...'' Seconda frase: ''...sed romani brevi tempore sabinos eorumque socios devicerunt. '
Traduzione dal libro MUNERA
- Dettagli
- Scritto da Anna Maria Di Leo
- Categoria: CORSO DI LINGUA LATINA - versioni latino tradotte
- Visite: 1
Principio ipse mundus deorum hominumque causa factus est, quaeque in eo sunt, ea parata ad fructum hominum er inventa sunt. Est enim mundus quasi communis deorum atque hominum domus aut urbs utrorumque; soli enim ratione utentes iure ac lege vivunt. Ut igitur Athenas et Lacedaemonem Atheniensium Lacedaemoniorumque causa putandum est conditas esse omniaque, quae sint in his urbibus eorum populorum recte esse dicuntur, sic, quaecumque sunt in omni mundo, deorum atque hominum putanda sunt. Iam vero circumitus solis et lunae reliquorumque siderum, quamquam etiam ad mundi cohaerentiam pertinent, tamen et spectaculum hominibus praebent; nulla est enim insatiabilior species, nulla pulchrior et ad rationem sollertiamque praestantior; eorum enim cursus dimetati maturitates temporum et varietates mutationesque cognovimus. Quae si hominibus solis nota sunt, hominum facta esse causa iudicandum est.
Il mondo è infatti una sorta di comune dimora degli dèi e degli uomini o, se si vuole, una città destinata ad accoglierli entrambi: lo dimostra il fatto che essi soli hanno l'uso della ragione e vivono in base al diritto ed alle leggi. Come dunque Atene e Sparta sono da ritenersi costruite in funzione degli Ateniesi e degli Spartani e a buon diritto si afferma che quanto si trova in esse appartiene a quei popoli, allo stesso modo tutto ciò che il mondo reca in sé in tutta la sua estensione deve considerarsi come appartenente agli dèi ed agli uomini. Consideriamo i movimenti del sole, della luna e delle altre stelle: essi servono indubbiamente a mantenere la compagine dell'universo, ma offrono anche all'uomo uno spettacolo la cui contemplazione non stanca mai e del quale nessun'altra visione è più bella e più adatta a stimolare l'attività razionale. In base alla misurazione di quei movimenti siamo riusciti a determinare i limiti, le variazioni, ed i mutamenti delle stagioni, tutti fenomeni questi che, se sono noti solo all'uomo, non possono che essere stati predisposti appositamente per lui.
- Dettagli
- Scritto da Anna Maria Di Leo
- Categoria: CORSO DI LINGUA LATINA - versioni latino tradotte
- Visite: 1
Quo facilìus barbàros Graecae civitates repellerent, si forte bellum renovare conarentur, ad classes aedificandas exercitusque comparandos quantum pecuniae quaeque civìtas daret, Aristides delectus est qui constituèret, eiusque arbitrio quadringena et sexagena talenta quotannis Delum sunt collata: id enim commune aerarium esse voluérunt. Quae omnis pecunia postero tempore Athenas translata est. Aristides qua fuèrit abstinentia, nullum est certius indicium quam quod, cum tantis rebus praefuisset, in paupertate decessit. Quo factum est, ut filiae eius publìce alerentur et, de communi aerario dotìbus datis, collocarentur. Decessit autem fere post annum quartum quam Themistocles Athenis erat expulsus.
Traduzione
Le città Greche per respingere più facilmente i barbari, se per caso riprendessero la guerra, fu scelto Ariside che stabilisse la somma di denaro che ciascuna città desse per costruire la flotta ed allestire gli eserciti, e per suo volere ogni anno sono raccolti a Delo quattrocento sessanta talenti: infatti decisero che questo fosse patrimonio comune. E tutta quella somma di denaro in secondo tempo viene trasferita ad Atene. Aristide, diqulae integrità sia stato, non vi è alcuna prova più certa che questa che, pur avendo amministrato cosi tanti beni, mor’ in povertà. Perciò accadde che le sue figlie venivano allevate a spese dello Stato e, essendo concesse le doti dall’erario pubblico, mantenute. Morì poi circa dopo il quarto anno che Temistocle era stato esiliato da Atene.
- Dettagli
- Scritto da Anna Maria Di Leo
- Categoria: CORSO DI LINGUA LATINA - versioni latino tradotte
- Visite: 1
Agesilao versione di latino di Cornelio Nepote Dal libro Corso di Lingua Latina” pagina 85 numero 32
Dal latino: laecedaemoniis mos erat duos habere reges nomine… Corpus cera oblitum, quia mel deerat, a suis spartam relatum est
Un’usanza dei lacedemoni era di avere due re più di nome che di potere, l’uno dalla famiglia dei Procli, l’altro dalla famiglia di Euristeno: e non era permesso che il re fosse generato da un’altra famiglia. Dopo la morte del re in verità succedeva il maggiore d’età, e, se nessuno fosse di sesso maschile, era scelto per parentela al morto. Aveva regnato Agide, fratello di Agesilao, e dopo che questo fu defunto succedeva il figlio Leotichide per legge: ma Agesilao, sostenuto da Lisandro, scacciò quello dal regno e per primo si adoperò per il regno con il figlio del fratello. Questo abbatté l’Egitto e l’intera Asia con varie stragi. Poi, pensando alla guerra con un esercito elevatissimo, richiamato dai suoi, che avevano dichiarato guerra ai beoti e agli ateniesi, tornò così tanto velocemente che compì in trenta giorni il viaggio che Serse aveva compiuto nel corso di un anno. Presso Coronea vinse i beoti e gli ateniesi. Liberò Sparta dall’assedio di Epaminonda. Portò moltissimi doni alla patria e lui vicino: soddisfatto degli avi e dei giovani della patria. Zoppicava con uno dei due piedi: proprio per questo motivo era disprezzato così come un deforme. Dopo che fu mandato in Egitto in aiuto al re Toco nell’anno 80, disprezzò i doni dei barbari, e, accettata la carne di vitello e le vivande a basso costo, distribuita agli schiavi la seconda portata con profumi e ghirlande, comandò di restituire tutti gli altri legati. Fu disprezzato dai barbari con così tanta moderazione. Tornando dall’Egitto con 220 talenti, che il re Notanabile gli aveva donato affinché fosse utile alla sua patria, nel porto di Menelao che è tra Cirene e l’Egitto, morì implicato dalla malattia. Cosparso il corpo con la cera, poiché mancava il miele, fu ricondotto dai suoi a Sparta.
Sacralità del giuramento presso gli antichi - Corso di lingua latina per il biennio - Cicerone versi
- Dettagli
- Scritto da Anna Maria Di Leo
- Categoria: CORSO DI LINGUA LATINA - versioni latino tradotte
- Visite: 1
Nullum enim vinculum ad astringendam fidem iure iurando maiores artius esse voluerunt. L. Manlio, cum dictator fuisset, M. Pomponius tribunus plebis diem dixit, quod is paucos sibi dies ad dictaturam gerendam addidisset; criminabatur etiam, quod Titum filium, qui postea est Torquatus appellatus, ab hominibus relegasset et ruri habitare iussisset. Quod cum audivisset adulescens filius negotium exhiberi patri, accurisse Romam et cum primo luci Pomponii domum venisse dicitur. Cui cum esset nuntiatum, qui illum iratum allaturum ad se aliquid contra patrem arbitraretur, surrexit e lectulo remotisque arbitris ad se adulescentem iussit venire. At ille, ut ingressus est, confestim gladium destrinxit iuravitque se illum statim interfecturum, nisi ius iurandum sibi dedisset se patrem missum esse facturum. Iuravit hoc terrore coactus Pomponius; rem ad populum detulit Manliumque missum fecit. Tantum temporibus illis ius iurandum valebat.
