- Dettagli
- Scritto da Anna Maria Di Leo
- Categoria: Versioni di greco ARISTOTELE
- Visite: 7
Solone in Egitto
VERSIONE DI GRECO di Aristotele
TRADUZIONE dal libro Phrasis
διατάξας δὲ τὴν πολιτείαν ὅνπερ εἴρηται τρόπον, ἐπειδὴ προσιόντες αὐτῷ περὶ τῶν νόμων ἠνώχλουν, τὰ μὲν ἐπιτιμῶντες τὰ δὲ ἀνακρίνοντες, βουλόμενος μήτε ταῦτα κινεῖν, μήτ’ ἀπεχθάνεσθαι παρών, ἀποδημίαν ἐποιήσατο κατ’ ἐμπορίαν ἅμα καὶ θεωρίαν εἰς Αἴγυπτον, εἰπὼν ὡς οὐχ ἥξει δέκα ἐτῶν. οὐ γὰρ οἴεσθαι δίκαιον εἶναι τοὺς νόμους ἐξηγεῖσθαι παρών, ἀλλ’ ἕκαστον τὰ γεγραμμένα ποιεῖν. ἅμα δὲ καὶ συνέβαινεν αὐτῷ τῶν τε γνωρίμων διαφόρους γεγενῆσθαι πολλοὺς διὰ τὰς τῶν χρεῶν ἀποκοπάς, καὶ τὰς στάσεις ἀμφοτέρας μεταθέσθαι διὰ τὸ παράδοξον αὐτοῖς γενέσθαι τὴν κατάστασιν.
Dopo aver organizzato la costituzione nel modo che si è detto. Poiché andavano a importunarlo per le leggi, rimproverandogli alcune cose e ponendogli domande su altre, non volendo né cambiare queste leggi, né rimanere esposto all’ostilità, Solone fece un viaggio per scopi commerciali e per visitare l’Egitto, dicendo che non sarebbe tornato che dopo dieci anni. Infatti pensava che non fosse giusto rimanere lì stando ad interpretare le leggi, ma che ciascuno se la cavasse con quanto era stato scritto. Inoltre accadde che molti dei notabili erano a lui diventati ostili a causa dell’abolizione dei debiti, e entrambe le fazione avevano cambiato disposizione verso di lui poiché avevano avuto una sistemazione inaspettata.
- Dettagli
- Scritto da Anna Maria Di Leo
- Categoria: Versioni di greco ARISTOTELE
- Visite: 6
Saggia politica di PIsistrato
VERSIONE DI GRECO di Aristotele
TRADUZIONE dal libro Sophia
Η μεν ουν Πεισιστρατου τυραννις εξ αρχης τε κατεστη τουτον τον τροπον, και μεταβολας εσχεν τασαυτας. Διωκει δ' ο Πεισιστρατος την πολιν μετριως και μαλλον πολιτικως η τυραννικως: εν τε γαρ τοις αλλοις φιλανθρωπος ην και πραος και τοις αμαρτανουσιν συγγνωμονικος, και δη και τοις αποροις προεδανειζε χρηματα προς τας εργασιας ωστε διατρεφεσθαι γεωργουντας. Τουτο δ' εποιει δυοιν χαριν, ινα μητε εν τω αστει διατριβωσιν, αλλα διεσπαρμενοι κατα την χωραν, και οπως, ευπορουντες των μετριων και προς τοις ιδιοις οντες, μητ' επιθυμωσι μητε σχολαζωσιν επιμελεισθαι των κοινων. Αμα δε συνεβαινεν αυτω και τας προσοδους γιγνεσθαι μειζους, εξεργαζομενης της χωρας: επραττετο γαρ απο των γιγνομενων δεκατην. Διο και τους κατα δημους κατεσκευασε δικαστας και αυτος εξηει πολλακις εις την χωραν επισκοπων και διαλυων τους διαφερομενους, οπως μη καταβανοντες εις το αστυ παραμελωσι των εργων.
Ἡ μὲν οὖν Πεισιστράτου τυραννὶς ἐξ ἀρχῆς τε κατέστη τοῦτον τὸν τρόπον, καὶ μεταβολὰς ἔσχεν τοσαύτας. διῴκει δ' ὁ Πεισίστρατος, ὥσπερ εἴρηται, τὰ περὶ τὴν πόλιν μετρίως καὶ μᾶλλον πολιτικῶς ἢ τυραννικῶς. ἔν τε γὰρ τοῖς ἄλλοις φιλάνθρωπος ἦν καὶ πρᾷος καὶ τοῖς ἁμαρτάνουσι συγγνωμονικός, καὶ δὴ καὶ τοῖς ἀροις προεδάνειζε χρήματα πρὸς τὰς ἐργασίας, ὥστε διατρέφεσθαι γεωργοῦντας. τοῦτο δ' ἐποίει δυοῖν χάριν, ἵνα μήτε ἐν τῷ ἄστει διατρίβωσιν, ἀλλὰ διεσπαρμένοι κατὰ τὴν χώραν, καὶ ὅπως εὐποροῦντες τῶν μετρίων καὶ πρὸς τοῖς ἰδίοις ὄντες, μήτ' ἐπιθυμῶσι μήτε σχολάζων ἐπιμελεῖσθαι τῶν κοινῶν. ἅμα δὲ συνέβαινεν αὐτῷ καὶ τὰς προσόδους γίγνεσθαι μείζους, ἐξεργαζομένης τῆς χώρας. ἐπράττετο [γὰρ ἀπὸ τῶν γιγνομένων δεκάτην. διὸ καὶ τοὺς κατὰ δήμους κατεσκεύασε δικαστάς, καὶ αὐτὸς ἐξῄει πολλάκις εἰς τὴν χώραν, ἐπισκοπῶν καὶ διαλύων τοὺς διαφερομένους, ὅπως μὴ καταβαίνοντες εἰς τὸ ἄστυ παραμελῶσι τῶν ἔργων
- Dettagli
- Scritto da Anna Maria Di Leo
- Categoria: Versioni di greco ARISTOTELE
- Visite: 6
Origine della tragedia versione di greco di Aristotele
Παραφανεισης δε της τραγωδιας και κωμωδιας, οι εφ' εκατεραν την ποιησιν δρμωντες κατα την οικειαν φυσιν οι μεν αντι των ιαμβων κωμωδοποιοι εγενοντο, οι δε αντι των επων τραγωδοδιδασκαλοι, δια το μειζο και εντιμοτερα τα σχηματα ειναι ταυτα εκεινων. Το μεν ουν επισχοπειν ει αρα εχει ηδη η τραγωδια τοις ειδεσιν ικανως η ου, αυτο τε καθ' αυτο κριναι και προς τα θεατρα, αλλος λογος. Γενομενης δ' ουν απ' αρχης αυτοσχεδιαστικης - και αυτη και η κωμωδια, και η μεν απο των εξαρχοντων τον διθυραμβον, η δε απο των τα φαλλικα. Ετι και νυν εν πολλαις των πολεων διαμενει νομιζομενα - κατα μικρον νυξητη προαγοντων οσον εγιγνετο φανερον αυτης: και πολλας μεταβολας μεταβαλουσα η τραγωδια επαυσατο, επει εσχε την αυτης φυσιν. Και το τε των υποκριτων πληθος εξ ενος εις δυο πρωτος Αισχυλος ηγαγε και τα του χορου ηλαττωσε και τον λογον πρωταγωνιστην παρεσκευασεν: τρεις δε και σκηνογραφιαν Σοφοκλης. Ετι δε το μεγεθος εκ μικρων μυθων και λεξεως γελοιας δια το εκ σατυρικου μεταβαλειν οψε απεσεμνυνθη, το τε μετρον εκ τετραμετρου ιαμβειον εγενετο. Το μεν γαρ πρωτον τετραμετρω εχρωντο δια το σατυρικεν και ορχηστικωτεραν ειναι την ποιησιν, λεξεως δε γενομενης αυτη η φυσις το οικειον μετρον ευρε: μαλιστα γαρ λεκτικον των μετρων το ιαμβειον εστιν (σημειον δε τουτου, πλειστα γαρ ιαμβεια λεγομεν εν τη διαλεκτω τη προς αλληλους, εξαμετρα δε ολιγακις και εκβαινοντες της λεκτικης αρμονιας). Ετι δε επεισοδιων πληθη, και τα αλλ' ως εκαστα κοσμηθηναι λεγεται, εστω ημιν ειρημενα: πολυ γαρ αν ισως εργον ειη διεξιεναι καθ' εκαστον.
- Dettagli
- Scritto da Anna Maria Di Leo
- Categoria: Versioni di greco ARISTOTELE
- Visite: 6
I GIOVANI versione di greco di Aristotele
Traduzione dal libro kata logon
οι μεν ουν νεοι ηθη εισιν επιθυμητικοι και οιοι ποιειν ων αν επιΘυμησωσι. Και των περι το σωμα επιΘυμιων μαλιστα ακολουΘητικοι εισι τη περι τα αφροδισια και ακρατεις ταυτης ευμεταβολοι δε και αψικοκοροι προς τας επιΘυμιας και σφοδρα μεν επιΘυμουσι ταχεως δε παυονται (οξειαι γαρ αι βουλησεις και ου μεγαλαι ωσπερ αι των μαμνοντων διψαι και πειναι) και Θυμικοι και οξυΘυμοι και οιοι ακολυΘειν τη οργη. Και ηττους εισι του Θυμου δια γαρ φιλοτιμιαν ουκ ανεχονται ολιγωρουμενοι. αλλ'αγανακτουσιν αν οιωνται αδικεισΘαι. <Και φιλοτιμοι μεν εισιν μαλλον δε φιλονικοι (υπερκοχης γαρ επιΘυμει η νεοτης η δε νικη υπεροχη τισ) και αμφω ταυτα μαλλον η φιλοκηρηματοι (φιλοχρμηατοι δε ηκιστα δια τω μηπω ενδειας πεπειρασΘαι Και συ κακοηΘεις αλλ'ευΘεις δια το μηπω τεΘεωρηκεναι πολλας πονηριας, και ευπιστοι δια το μηπω πολλα εξηπατησΘαι, και ευελπιδες ωσπερ γαρ οι οινωμενοι, ουτω διαΘερμοι εισιν οι νεοι υπο της φυσεως αμα δε και δια το μη πολλα αποτετυχηκεναι.
I giovani sono per temperamento passionali e capaci di fare ciò che desiderano. E tra le passioni che riguardano la sfera fisica sono massimamente inclini a quella sessuale e di essa sono incontinenti, volubili e facili alla sazietà nei confronti delle passioni: desiderano intensamente, ma rapidamente desistono (perché le loro volontà sono acute, ma non profonde, come la fame e la sete di chi è ammalato), veementi e facili all’ira e tali da abbandonarsi alla collera. E sono succubi della loro passionalità: per via della loro ambizione, infatti, non sopportano di essere trascurati, ma si adirano se credono di essere vittime di un torto. E sono ambiziosi ed ancor più amano vincere (la gioventù brama, infatti, l’eccellenza, e la vittoria è una forma di eccellenza), ed entrambe queste cose amano più di quanto non amino la ricchezza (non sono affatto amanti della ricchezza per non aver ancora fatto esperienza del bisogno), e non sono di indole maligna, ma generosa, per non aver ancora visto troppi esempi di malvagità, e facili a fidarsi per non essere ancora stati ingannati troppo spesso, e inclini alla speranza; come, infatti, gli ubriachi, così i giovani sono calorosi per effetto della loro natura; ma anche perché non hanno sperimentato troppo spesso il fallimento. E vivono per lo più di speranza.
- Dettagli
- Scritto da Anna Maria Di Leo
- Categoria: Versioni di greco ARISTOTELE
- Visite: 7
ἡ μὲν οὖν ἐποποιία τῇ τραγῳδίᾳ μέχρι μὲν τοῦ μετὰ μέτρου λόγῳ μίμησις εἶναι σπουδαίων ἠκολούθησεν· τῷ δὲ τὸ μέτρον ἁπλοῦν ἔχειν καὶ ἀπαγγελίαν εἶναι, ταύτῃ διαφέρουσιν· ἔτι δὲ τῷ μήκει· ἡ μὲν ὅτι μάλιστα πειρᾶται ὑπὸ μίαν περίοδον ἡλίου εἶναι ἢ μικρὸν ἐξαλλάττειν, ἡ δὲ ἐποποιία ἀόριστος τῷ χρόνῳ καὶ τούτῳ διαφέρει, καίτοι τὸ πρῶτον ὁμοίως ἐν ταῖς τραγῳδίαις τοῦτο ἐποίουν καὶ ἐν τοῖς ἔπεσιν. μέρη δ' ἐστὶ τὰ μὲν ταὐτά, τὰ δὲ ἴδια τῆς τραγῳδίας· διόπερ ὅστις περὶ τραγῳδίας οἶδε σπουδαίας καὶ φαύλης, οἶδε καὶ περὶ ἐπῶν· ἃ μὲν γὰρ ἐποποιία ἔχει, ὑπάρχει τῇ τραγῳδίᾳ, ἃ δὲ αὐτῇ, οὐ πάντα ἐν τῇ ἐποποιίᾳ.