- Dettagli
- Scritto da Anna Maria Di Leo
- Categoria: Versioni di Eutropio
- Visite: 4
Aequi exercitum romanorum cum minucio consule in algido monte obsessum tenebat et roma in magno prericulo erat. tunc senatores, omniu consensu, dictatorem creaverunt et exercitui praefecerunt L. Quinctium Cinicinnatum, virum insegnem simplicitate morum et patriae amore. Nuntii cincinnatum in parvo praedio trans tiberim invenerunt, agros viribus suis colentem. senatus iussu cincinnatus imperium assumpsit et ad legiones contendit; tum demum romanorum virtus refulsit. Dictator enim hostium munitiones circumvenit et a commeantibus seclusit; ita brevi tempore romanos obsidione liberavit, aequos ad deditionem coegit ac romanorum revertit. populus magnificum triumphum dictatori decrevit at cincinnatus, agrestem vitam dictaturae anteponens, imperii signa deposuit et rus ad opus intermissum remeavit, ubi relinquum vitae tempus in magna egestate degit
Gli Equi mantenavano sotto assedio l'esercito dei Romani con il console Minucio sul monte Algido e Roma era in grande pericolo. Allora i senatori, clo consenso di tutti, elessero dittatore e misero al comando dell'esercito L. Quinzio Cincinnato, uomo insigne per la semplicità dei costumi e per l'amore verso la patria. I messaggeri trovarono Cincinnato in un piccolo podere oltre il Tevere, mentre coltivava i terreni di con le proprie forze. Per ordine del senato Cincinnato assunse il comando e raggiunse le legioni; allora finalmente il valore dei Romani rifulse(brillò). Il dittatore infatti circondò le fortificazioni dei nemici e li tagliò fuori dai rifornimenti, così in breve tempo liberò i Romani dall'assedio e costrinse gli Equi alla resa e tornò a Roma. Il popolo decretò per il dittatore un magnifico trionfo ma Cincinnato, anteponendo la vita agreste alla dittatura, depose le insegne del comando e ritornò alla campagna ed al lavoro interrotto, dove trascorse il tempo rimastogli. della vita in grande povertà
- Dettagli
- Scritto da Anna Maria Di Leo
- Categoria: Versioni di Eutropio
- Visite: 4
Ubi Romam nuntiatum est Minucium consulem cum exercitu ab Aequorum copiis obsideri. Quinctius Cincinnatus omnium civium et senatorum consensu dictator creatus est. Ille, quamvis senator populi Romani et multis iam rebus gestis clarus esset, trans Tiberim in parva domo habitabat, ubi cum servulo agrum quattuor iugerum colebat. Ad eum missi sunt a senatu legati, qui eum arantem invenerunt. Salute data redditaque invicem, rogaverunt Quinctium ut togatus mandata senatus audiret. Is togam propere e tugurio proferre uxorem Raciliam iubet. Qua indutus, postquam, absterso polvere et sudore, processit, dictator a legatis gratulantibus consalutatus est, qui eum in urbem invitaverunt et exposuerunt qui terror in exercitu esset. Navis Quinctio publice adparata est, qua Tiberim transvectus est. Ibi tres filii, obviam egressi, eum excipiunt, deinde alii propinqui atque amici, tum patrum maior pars. Ea frequentia stipatus ad curiam deductus est.
Quando fu riferito a Roma che il console Minucio era assediato con l'esercito dalle truppe degli Equi, Q. Cincinnato fu creato dittatore con il consenso di tutti i cittadini e di tutti i senatori. Costui, sebbene fosse senatore del popolo Romano e per le sue gesta già famoso, abitava oltre il Tevere in una modesta dimora, ove coltivava in compagnia di un giovane schiavo il suo terreno di quattro iugeri. Gli furono mandati dal senato dei legati, i quali lo trovarono mentre arava. Scambiatisi i saluti vicendevolmente, invitarono Quinzio affinché, dopo aver indossato la toga, ascoltasse i voleri del senato. Egli ordinò subito alla moglie Racilia di tirar fuori la togadal tugurio. Dopo che, indossatala e detersa la polvere e il sudore, si fece avanti, fu salutato dittatore dai legati che si congratulavano con lui, lo invitarono in città e gli fecero conoscere quale vi fosse nell'esercito. A spese dello Stato fu allestita per Quinzio una nave, per mezzo della quale fu attraversato il Tevere. Là i suoi tre figli, andatigli incontro, lo accolsero, poi altrettanto fecero gli altri parenti e amici, ein seguito la maggior parte dei patrizi. Scortato da quella moltitudine, fu condotto verso la curia.
- Dettagli
- Scritto da Anna Maria Di Leo
- Categoria: Versioni di Eutropio
- Visite: 4
Anno urbis septingentesimo fere ac nono interfecto Caesare civilia bella reparata sunt. Percussoribus enim Caesaris senatus favebat. Antonius consul partium Caesaris civilibus bellis opprimere eos conabatur. Ergo turbata re publica multa Antonius scelera committens a senatu hostis iudicatus est. Missi ad eum persequendum duo consules, Pansa et Hirtius, et Octavianus, adulescens annos X et VIII natus, Caesaris nepos, quem ille testamento heredem reliquerat et nomen suum ferre iusserat. Hic est, qui postea Augustus est dictus et rerum potitus. Qui profecti contra Antonium tres duces vicerunt eum. Evenit tamen ut victores consules ambo morerentur. Quare tres exercitus uni Caesari Augusto paruerunt.
Nell’anno 709 Circa dalla fondazione di roma dopo che Cesare fu assassinato, furono di nuovo preparate delle guerre civili. Il senato favoriva infatti gli uccisori di Cesare. Il console Antonio, del partito di Cesare, tentava di calpestarli nelle guerre civili. Quindi, avendo turbato la repubblica, mentre Antonio combatteva con molta malvagità fu giudicato dal senato. Inviati Inviati due consoli a combatterlo, Pansa e Aulo Irzio, e Ottaviano di 18 anni, nipote di Cesare, a cui egli aveva lasciato l’eredità per testamento, ed aveva raccomandato di portare il suo nome. Questi è colui che in seguito fu detto Augusto e si impadronì del potere. Questi tre condottieri partiti contro Antonio, lo sconfissero Successe tuttavia che entrambi i consoli vincitori morirono. Per cui i tre eserciti obbedirono al solo Cesare Augusto.
- Dettagli
- Scritto da Anna Maria Di Leo
- Categoria: Versioni di Eutropio
- Visite: 4
L. Tarquinius Superbus, septimus atque ultimus regum qui Volscos vicit, Gabios civitatem et Suessam Pometiam subegit. Postquam cum Tuscis pacem facerat, templum Iovi in Capitolio aedificavit. Postea, Ardeam oppugnans, in octavo decimo miliario ab urbe Roma positam civitatem, imperium perdidit. Nam filius eius Tarquinius iunior vim attulit nobilissimae feminae Lucretiae, Collatini uxori. Postquam Lucretiaob ignominiam in omnium conspectum se occidit, Brutus, propinquus Tarquinii, populum Romanum concitavit et Tarquinio ademit imperium. Mox esercitus quoque, dum civitatem Ardeam cum rege oppugnat Tarquinium Superbum reliquit et veniens rex at urbem, portis clausis, exclusus est, et cum uxore et liberis suis fugit.
Il settimo e ultimo re dei Romani fu Lucio Tarquinio il Superbo, che vinse i Volsci, sottomise la città di Gali e Suessa Pometzia. Dopo aver fatto la pace con gli Etruschi, costruì il tempio di Giove sul Campidoglio. In seguito, assediando Ardea, città posta sulla diciottesima pietra miliare da Roma, perse il suo regno. Infatti il suo figlio più giovane, Tarquinio, aveva fatto violenza alla nobilissima donna Lucrezia, moglie di Collatino. In seguito Lucrezia, a causa del disonore, si era uccisa davnti a tutti; Bruto, parente di Tarquinio, aveva incitato il popolo di Roma e aveva sottratto il potere a Tarquinio. In breve tempo anche l'esercito, mentre combatteva contro il re nella città di Ardea, Tarquinio il Superbo scappò, e andandosene il Re dalla città, chiuse le porte, fu tagliato fuori e fuggi con la moglie e con i suoi figli
- Dettagli
- Scritto da Anna Maria Di Leo
- Categoria: Versioni di Eutropio
- Visite: 4
Versione da Nuovo comprendere e tradurre