- Dettagli
- Scritto da Anna Maria Di Leo
- Categoria: versioni greco - PLATONE
- Visite: 4
Eros figlio di Poros e Penia
VERSIONE DI GRECO di Platone
traduzione dal libro hellenikon phronema
Οτε γαρ εγενετο η Αφροδιτη, ηστιωντο οι θεοi οι τε αλλοι και ο της Μητιδος υος Pορος. Επειδη δε εδειπνησαν, προσαιτησουσα οιον δη ευωχιας ουσης αφικετο η Pενια, και ην περι τας θυρας. Ο ουν Pορος μεθυσθεις του νεκταρος - οινος γαρ ουπω ην - εις τον του Διος κηπον εισελθων βεβαρημενος ηυδεν. Η ουν Pενια επιβουλευουσα δια την αυτης αποριαν παιδιον ποιησασθαι εκ του Pορου, κατακλινεται τε παρ’ αυτω και εκυησε τον Ερωτα. Διο δη και της Αφροδιτης ακολουθος και θεραπων γεγονεν ο Ερως, γεννηθεις εν τοις εκεινης γενεθλιοις, και αμα φυσει εραστης ων περι το καλον και της Αφροδιτης καλης ουσης.
Quando Afrodite nacque, gli dèi mangiavano e fra gli altri c'era Poros, il figlio di Metis. Dopo che pranzarono, giunse Penia a mendicare, poiché c'era stato un grande banchetto, ed era vicino alle porte. Poros, ubriaco di nettare, - infatti il vino non esisteva ancora - entrando nel giardino di Zeus, appesantito dormì. Allora Penia, desiderando per la sua mancanza avere un figlio da Poro, giacque con lui e concepì Eros. Per questo motivo, Eros divenne un servitore ed uno schiavo di Afrodite, poichè era stato generato nel giorno di nascita di quella, e anche perchè era per natura un ammiratore della bellezza, ed Afrodite era bella .
- Dettagli
- Scritto da Anna Maria Di Leo
- Categoria: versioni greco - PLATONE
- Visite: 4
Interesse frustrato di Platone per la politica versione Platone traduzione dal libro hellenikon phronema
Χρονω δε ου πολλω μετεπεσε τα των τριακοντα τε και πασα η τοτε πολιτεια· παλιν δε βραδυτερον μεν, ειλκεν δε με ομως η περι το πραττειν τα κοινα και πολιτικα επιθυμια. Ην ουν και εν εκεινοις ατε τεταραγμενοις πολλα γιγνομενα α τις αν δυσχερανειεν, και ουδεν τι θαυμαστον ην τιμωριας εχθρων γιγνεσθαι τινων τισιν μειζους εν μεταβολαις· καιτοι πολλη γε εχρησαντο οι τοτε κατελθοντες επιεικεια. Κατα δε τινα τυχην αυ τον εταιρον ημων Σωκρατη τουτον δυναστευοντες τινες εισαγουσιν εις δικαστηριον, ανοσιωτατην αιτιαν επιβαλοντες και παντων ηκιστα Σωκρατει προσηκουσαν ως ασεβη γαρ οι μεν εισηγαγον, οι δε κατεψηφισαντο και απεκτειναν τον τοτε της ανοσιου αγωγης ουκ εθελησαντα μετασχειν περι ενα των τοτε φευγοντων φιλων, οτε φευγοντες εδυστυχουν αυτοι. Σκοπουντι δη μοι ταυτα τε και τους ανθρωπους τους πραττοντας τα πολιτικα, και τους νομους γε και εθη, οσω μαλλον διεσκοπουν ηλικιας τε εις το προσθε προυβαινον, τοσουτω χαλεπωτερον εφαινετο ορθως ειναι μοι τα πολιτικα διοικειν.
Non molto tempo dopo seguirono le vicende e tutto il governo dei trenta. Allora ricominciai, ma molto lentamente, a nutrire il desiderio di dedicarmi alla vita pubblica e alla politica. In occasione di quelle vicissitudini si erano verificate molte nefandezze e, come c’era da aspettarsi durante una rivoluzione, le vendette furono molte. Chi era succeduto al governo aveva saputo mantenere un contegno piuttosto moderato, ma per disgrazia certuni vollero portare in giudizio il mio amico Socrate, e con l’accusa più infamante, tra tutte la peggiore che gli si potesse imputare. Lo accusarono di essere sacrilego, lo condannarono, lo uccisero. Proprio lui, che aveva rifiutato di partecipare all’empia cattura di uno dei loro amici, quando insieme avevano sofferto le pene dell’esilio. Avevo sotto gli occhi cose del genere, gli uomini politici, le leggi e i costumi, e quanto più continuavo ad osservare, con l’avanzare dell’età, tanto più difficile mi sembrava che la politica fosse la strada giusta per me.
- Dettagli
- Scritto da Anna Maria Di Leo
- Categoria: versioni greco - PLATONE
- Visite: 4
Ετι δη τοινυν τοις ελευθεροις εστιν τρια μαθηματα, λογισμοι μεν και τα περι αριθμους εν μαθημα, μετρητικη δε μηκους και επιπεδου και βαθους ως εν αυ δευτερον, τριτον δε της των αστρων περιοδου προς αλληλα ως πεφυκεν πορευεσθαι. Ταυτα δε συμπαντα ουχ ως ακριβειας εχομενα δει διαπονειν τους πολλους αλλα τινας ολιγους - ους δε, προιοντες επι τω τελει φρασομεν ουτω γαρ πρεπον αν ειη - τω πληθει δε, οσα αυτων αναγκαια και πως ορθοτατα λεγεται μη επιστασθαι μεν τοις πολλοις αισχρον, δι ακριβειας δε ζητειν παντα ουτε ραδιον ουτε το παραπαν δυνατον.
siamo spiacenti ma questa versione non è ancora stata tradotta
- Dettagli
- Scritto da Anna Maria Di Leo
- Categoria: versioni greco - PLATONE
- Visite: 4
Ποντων γαρ προστασα ευψυχια και τεχναις οσαι κατα πολεμον, τα μεν των Ελληνων ηγουμενη, τα δ' αυτη μονωθεισα εξ' αναγκης των αλλων αποσταντων, επι τους εσχατους αφικομενη κινδυνους, κρατησασα μεν των επιοντων τροπαιον εστησεν, τους δε μηπω δεδουλωμενους διεκωλυσεν δουλωθηναι, τους δ' αλλους, οσοι κατοικουμεν εντος ορων Ηρακλειων, αφθονως απαντας ηλευθερωσεν. Υστερω δε χρονω σεισμων εξαισιων και κατακλυσμων γενομενων, μιας ημερας και νυκτος χαλεπης επελθουσης, το τε παρ' υμιν μαχιμον παν οθροον εδυ κατα γης, η τε Ατλαντις νησος ωσαυτως κατα της θαλαττης δυσα ηφανισθη· διο και νυν απορον και αδιερευνητον γεγονεν τουκει πελαγος, πηλου καρτα βραχεος εμποδων οντος, ον η νησος ιζομενη παρεσχετο.
Puoi richiedere questa traduzione sul nostro forum sos versioni
- Dettagli
- Scritto da Anna Maria Di Leo
- Categoria: versioni greco - PLATONE
- Visite: 5
Etimologia del termine mantiké
versione di greco di Platone
traduzione dal libro hellenikon phronema
Η τε γαρ δη εν Δελφοις προφητις αι τ' εν Δωδωνη ιερειαι μανεισαι μεν πολλα δη και καλα ιδια τε και δημοσια την Ελλαδα ηργασαντο, σωφρονουσαι δε βραχεα η ουδεν και εαν δη λεγωμεν Σιβυλλαν τε και αλλους, οσοι μαντικη χρωμενοι ενθεω πολλα δη πολλοις προλεγοντες εις το μελλον ωρθωσαν, μηκυνοιμεν αν δηλα παντι λεγοντες. Τοδε μην αξιον επιμαρτυρασθαι, οτι και των παλαιων οι τα ονοματα τιθεμενοι ουκ αισχρον ηγουντο ουδε ονειδος μανιαν ου γαρ αν τη καλλιστη τεχνη, η το μελλον κρινεται, αυτο τουτο τουνομα εμπλεκοντες μανικην εκαλεσαν. Αλλ' ως καλου οντος, οταν θεια μοιρα γιγνηται, ουτω νομισαντες εθεντο, οι δε νυν απειροκαλως το ταυ επεμβαλλοντες μαντικην εκαλεσαν.
Infatti, le sacerdotesse a Delfi e le sacerdotesse a Dodona, dopo aver pronunciato molte e belle profezie, siano esse personali o pubbliche, hanno svolto un importante ruolo in Grecia, predicono solo brevemente o addirittura nulla. Anche se menzioniamo la Sibilla e altri, quanti si dedicano alla divinazione entrando in trance e prevedendo molte cose per il futuro, non diremmo molte cose per tutti. In effetti, vale la pena sottolineare che anche i nomi usati dai vecchi non sono considerati sgradevoli né un marchio di follia. Non giudicavano che la più nobile arte, la quale valuta il futuro, meritasse di essere definita pazzia solo perché avevano attribuito a essa questo nome. Ma, come se fosse di buon auspicio, quando si manifesta una divina provvidenza, credendo che sia giusto farlo, lo accettarono. Mentre coloro che ora ci si sono intromessi senza alcuna competenza hanno chiamato la divinazione in questo modo, seguendo pratiche inesperte.
(By Starinthesky)