- Dettagli
- Scritto da Anna Maria Di Leo
- Categoria: NUOVO COMPRENDERE E TRADURRE - versioni latino
- Visite: 4
Orpheus, natione Thracius, Apolline et Calliope natus, primus omnium fidibus cecinisse traditur. Cum cognoscendi ardore maxime flagraret, in Aegyptum se contulit ut sacerdotes et sapientes illius nationis adiret ad rerum cognitionem adipiscendam. Ibi multa didicit de religionibus, de scelerum expiatione, de cultu mortorum, de reliquis omnibus rebus, quae ad inferos superosque peritinent. Iis omnibus cognitionibus praeditus atque ornatus in patriam revertit ut cives suos ad humaniorem civilioremque cultum vitae perduceret. Quibus rebus dum studiosius incumbit, Euryducem dilectissimam uxorem amisit, morsu venenato viperae subita morte exsinctam. Crudeli Euryduces fato ita Orpheus perturbatus est ut non solum dolorem suum in cantum et lacrimas effuderit, sed etiam uxorem revisendi causa id ausus sit quod vix credibile videtur. Nam ad inferos descendit et vocis suae et fidium dulcedine inexorabilis Plutonis animum flectere nisus est, tanti amoris admiratione ad misericordiam motus, ei uxorem reddidit hac condicione ut in itinere ad superos rediens eam non respiceret. Promisit ille, sed impotenti desiderio eam vivendi non temperavit: sic ea statim evanuit et in tenebras dilapsa est.
Si tramanda che per primo fra tutti avesse suonato la lira Orfeo, Tracio di nascita, nato da Apollo e Calliope. Poichè ardeva fortemente dal desiderio di conoscere, si recò in Egitto per frequentare i sacerdoti e i saggi di quel popolo per conseguire la conoscenza delle cose. Lì imparò molte cose (discipline) sui culti religiosi, sull'espiazione dei delitti, sul culto dei morti, su tutte le altre discipline, che riguardano gli dèi inferi e superi. Fornito e preparato in tutte queste conoscenze ritornò in patria per condurre i suoi concittadini ad un tenore di vita più civile ed umano. E mentre si applicava con parecchio impegno in queste occupazioni, perse l'amatissima sposa Euridice, spenta da un'improvvisa morte dovuta al morso avvelenato di una vipera. Orfeo fu a tal punto turbato dal crudele destino di Euridice che non solo espresse il suo dolore nel canto e nelle lacrime, ma osò anche, per rivedere la sposa, ciò che a stento sembra credibile. Infatti scese tra gli Inferi e si sforzò di piegare l' animo dell'inflessibile Plutone con la dolcezza della sua voce e della lira. Plutone, spinto alla pietà dall'ammirazione di un così grande amore, gli restituì la moglie a questa condizione, che, ritornando verso il nostro mondo, durante il percorso non si voltasse a guardarla. Egli lo promise, ma non rinunciò allo sfrenato desiderio di vederla: così essa subitò svanì e scivolò nelle tenebre.
- Dettagli
- Scritto da Anna Maria Di Leo
- Categoria: NUOVO COMPRENDERE E TRADURRE - versioni latino
- Visite: 4
Cum iam decem annos Troia a Graecis frustra obsideretur, nova res accidit. Nam Agamemnon Chryseidem, filiam sacerdotis Apollinis cepit et eam redere patri recusavit, quamvis ab eo multis precibus rogaretur. Quamobrem sacerdos deum precatus est ut Graecos eorumque ducem puniret et suam iniuriam ulcisceretur. Tum Apollo in Graecorum castra ingressus est et per novem dies mortiferas sagittas iaculatus est. Cum iam multi Graeci necati essent, decimo die Achilles Calchantem vatem percontatus est, qui respondit: . Ita Agamemnon virginem ad patrem remittere coactus est, sed Briseidem, quae ab Achille capta erat et ab eo magnopere amabatur, rapuit, Vehementissima ira tunc Achilles motus est et statuit ex illa die a pugnis abstinere donec puella sibi redderetur.
TRADUZIONE
Quando ormai Troia veniva assediata da dieci anni inutilmente dai Greci, accadde un nuovo fatto. Infatti Agamennone rapì Criseide, figlia del sacerdote di Apollo, e sirifiutò di restituirla al padre, benchè; venisse richiesta (la sua liberazione) con molte preghiere. Perciò i sacerdoti pregarono il Dio (Zeus) affinché fossero puniti i greci e il loro comandante e affinché fosse vendicata l'ingiuria (subita) Allora Apollo entrò nell'accampamento (castra, castrorum) e per nove giorni scagliò frecce mortali.
. Essendo stati ormai stati uccisi molti Greci, il decimo giorno Achille interrogò l'indovino Calcante che rispose: "L'ira del dio si placherà (futuro passivo) se la figlia sarà restituita da Agamennone al padre (=a suo padre) Così Agamennone fu costretto a restituire la vergine al padre, ma rapì Briseide, che era stata (a sua volta) rapita da Achille e da lui era molto amata. Achille allora fu mosso da un'ira violentissima e da quel giorno decise di astenersi dalla battagliada quel giorno, fino a che non gli fosse restituita la fanciulla
- Dettagli
- Scritto da Anna Maria Di Leo
- Categoria: NUOVO COMPRENDERE E TRADURRE - versioni latino
- Visite: 4
Quattuor robustos filios, quinque filias, tantam domum, tantas clientelas Appius regebat et caecus et senex, intentum enim animum tamquam arcum habebat nec languescens succumbebat senectuti. Tenebat non modo auctoritatem, sed etiam imperium in suos: metuebant servi, verebantur liberi, carum omnes habebant; vigebat in illa domo mos patrius et disciplina. Ita enim senectus honesta est, si se ipsa defendit, si ius suum retinet, si nemini emancipata est, si usque ad ultimum spiritum dominatur in suos
Quattro figli robusti, cinque figlie, una grande casa, una numerosa clientela: ecco su chi dominava Appio Claudio, ed era cieco e vecchio. Teneva infatti l'animo teso come un arco e non soccombeva alla vecchiaia cedendo all'inerzia. Conservava non solo l'autorità, ma anche il comando sui suoi; i servi lo temevano, i figli lo rispettavano, tutti lo avevano caro; in quella casa vigeva la tradizione e la disciplina dei Padri. La vecchiaia è infatti rispettata soltanto se sa difendersi da sola, se mantiene inalterati i propri diritti, se non si rende schiava di nessuno, se sino all'ultimo respiro esercita il dominio sui suoi
- Dettagli
- Scritto da Anna Maria Di Leo
- Categoria: NUOVO COMPRENDERE E TRADURRE - versioni latino
- Visite: 4
Ad mortem te, Catilina, duci iussu consulis iam pridem oportebat, in te conferri pestem quam tu in nos omnis iam diu machinaris. An vero vir amplissimus, P. Scipio, pontifex maximus, Ti. Gracchum mediocriter labefactantem statum rei publicae privatus interfecit: Catilinam orbem terrae caede atque incendiis vastare cupientem nos consules perferemus? Nam illa nimis antiqua praetereo, quod C. Servilius Ahala Sp. Maelium novis rebus studentem manu sua occidit. Fuit, fuit ista quondam in hac re publica virtus, ut viri fortes acrioribus suppliciis civem perniciosum quam acerbissimum hostem coercerent. Habemus senatus consultum in te, Catilina, vehemens et grave; non deest rei publicae consilium neque auctoritas huius ordinis: nos, nos, dico aperte, consules desumus. Decrevit quondam senatus, uti L. Opimius consul videret, ne quid res publica detrimenti caperet; nox nulla intercessit: interfectus est propter quasdam seditionum suspiciones C. Gracchus, clarissimo patre, avo, maioribus; occisus est cum liberis M. Fulvius consularis. Simili senatus consulto C. Mario et L. Valerio consulibus est permissa res publica; num unum diem postea L. Saturninum tribunum plebis et C. Servilium praetorem mors ac rei publicae poena remorata est? At vero nos vicesimum iam diem patimur hebescere aciem horum auctoritatis. Habemus enim eius modi senatus consultum, verum inclusum in tabulis tamquam in vagina reconditum, quo ex senatus consulto confestim te interfectum esse, Catilina, convenit
Sarebbe stato opportuno già da tempo condurti alla morte, Catilina, con un ordine del console, e riversare su di te la rovina che tu già da tempo vai macchinando contro tutti noi. Decretò un tempo il Senato di affidare al console Lucio Opimio il compito di vigilare sulla sicurezza dello Stato. Non passò una notte e fu soppresso Caio Gracco, per quanto suo padre, suo nonno e i suoi avi fossero stati uomini gloriosi, solo perché era sospettato di sovversione; anche l'ex console Marco Fulvio fu ucciso insieme ai figli. Con un analogo decreto senatoriale furono affidati i pieni poteri ai consoli Caio Mario e Lucio Valerio. Si ritardò forse di un solo giorno l'esecuzione del tribuno della plebe Lucio Saturnino e del pretore Caio Servilio? Eppure da venti giorni lasciamo che si spunti la lama del potere senatoriale. Anche noi disponiamo di un decreto del Senato, ma è chiuso in archivio, come una spada nel fodero. In applicazione a questo decreto dovresti essere già morto, Catilina
- Dettagli
- Scritto da Anna Maria Di Leo
- Categoria: NUOVO COMPRENDERE E TRADURRE - versioni latino
- Visite: 4
inizio: Alexander, postquam Gordium, urbem in Phrygia... fine: Alexander oraculi sortem vel elusit vel implevit
Consulta anche le seguenti versioni:
Il nodo di Gordo - di Nuova latina lectio - Il nodo di Gordio - LE RAGIONI DEL LATINO - Versione Curzio Rufo Il nodo di Gordio di NUOVO COMPRENDERE E TRADURRE Il nodo di gordio - COTIDIE - versione Curzio Rufo
Leggi tutto: Il nodo di Gordio Versione COMPRENDERE E TRADURRE