- Dettagli
- Scritto da Anna Maria Di Leo
- Categoria: Versioni di Cicerone
- Visite: 2
A te peto in maiorem modum pro nostra amicitia et pro tuo perpetuo in me studio ut in hac re etiam elabores: Dionysius, servus meus, qui meam bibliothecen² multorum nummorum tractavit, cum multos libros surripuisset nec se impune laturum putaret, aufugit. Is est in provincia tua. Eum et M. Bolanus, familiaris meus, et muti alii Naronae viderunt, sed cum se a me manu missum esse diceret crediderunt. Hunc tu si mihi restituendum curaveris, non possum dicere quam mihi gratum futurum sit. Res ipsa parva, sed animi mei dolor magnus est. Ubi sit et quid fieri possit Bolanus te docebit. Ego si hominem per te reciperavero, summo me a te beneficio adfectum arbitrabor.
Ti chiedo per la nostra amicizia e per il tuo infinito zelo verso di me d'impegnarti in modo ancor di più in questa cosa: Dionisio, il mio servo, che curò la mia biblioteca di molto valore, avendo rubato molti libri e ritenendo che non se la sarebbe cavata impunemente, scappò via. Costui si trova nella tua provincia. Lo hanno visto sia M. Bolano, un mio familiare, sia molti altri a narona, ma credettero quando costui disse di essere stato affrancato da me. Se tu avessi cura che costui mi debba essere restituito, non posso esprimere quanto ciò mi sarebbe gradito. Questa stessa cosa è di poco conto, ma rappresenta un grande dolore per il mio animo. T'informerò su dove sia e cosa possa fare Bolano. Io se grazie a te avrò recuperato l'uomo, considererò di aver ricevuto da te un sommo favore.
(By Maria D. )
Versione tratta da Cicerone
ANALISI GRAMMATICALE
VERBI
peto indicativo presente prima persona singolare (peto) Paradigma: pěto, pĕtis, pĕtīvi/pĕtii, pĕtītum, pĕtĕre - verbo transitivo III coniugazione
elabores congiuntivo presente seconda persona singolare (elaboro) Paradigma: ēlabōrō, ēlabōrās, ēlabōrāvī, ēlabōrātŭm, ēlabōrāre - verbo transitivo I coniugazione
tractavit indicativo perfetto terza persona singolare (tracto) Paradigma: trāctō, trāctās, trāctāvī, trāctātum, trāctāre - verbo transitivo I coniugazione
surripuisset congiuntivo piuccheperfetto terza persona singolare (surripio) Paradigma: surrĭpĭo, surrĭpis, surrĭpui, surrĭptum, surrĭpĕre - verbo transitivo III coniugazione
latūrum (esse) participio futuro accusativo maschile singolare (fero) - Nell'infinitiva Paradigma: fĕro, fĕrs, tŭli, lātum, fĕrre - verbo anomalo
putaret congiuntivo imperfetto terza persona singolare (puto) Paradigma: pŭtō, pŭtās, pŭtāvī, pŭtātum, pŭtāre - verbo transitivo I coniugazione
aufugit indicativo perfetto terza persona singolare (aufugio) Paradigma: aufŭgĭo, aufŭgis, aufūgi, -, aufŭgĕre - verbo intransitivo III coniugazione
est indicativo presente terza persona singolare (sum) Paradigma: sum, es, fui, -, esse - verbo intransitivo anomalo
viderunt indicativo perfetto terza persona plurale (video) Paradigma: vĭdĕo, vĭdēs, vīdi, vīsum, vĭdēre - verbo transitivo II coniugazione
manu (missum esse) participio perfetto accusativo maschile singolare (mitto) Paradigma: mittō, mittis, mīsi, missum, mittĕre - verbo transitivo III coniugazione
missum esse infinito perfetto passivo (mitto) Paradigma: mittō, mittis, mīsi, missum, mittĕre - verbo transitivo III coniugazione
diceret congiuntivo imperfetto terza persona singolare (dico) Paradigma: dīco, dīcis, dīxī, dictum, dīcere - verbo transitivo e intransitivo III coniugazione
crediderunt indicativo perfetto terza persona plurale (credo) Paradigma: crēdo, crēdis, crēdĭdi, crēdĭtum, crēdĕre - verbo transitivo e intransitivo III coniugazione
curaveris congiuntivo perfetto seconda persona singolare (curo) Paradigma: cūrō, cūrās, cūrāvī, cūrātum, cūrāre - verbo transitivo I coniugazione
restituendum gerundivo accusativo maschile singolare (restituo)
possum indicativo presente prima persona singolare (possum) Paradigma: possum, potes, potui, -, posse - verbo anomalo
dicere infinito presente (dico) Paradigma: dīco, dīcis, dīxī, dictum, dīcere - verbo transitivo e intransitivo III coniugazione
futurum sit congiuntivo presente terza persona singolare (sum) - In forma perifrastica attiva Paradigma: sum, es, fui, -, esse - verbo intransitivo anomalo
sit congiuntivo presente terza persona singolare (sum) Paradigma: sum, es, fui, -, esse - verbo intransitivo anomalo
fieri infinito presente passivo (facio) Paradigma: făcĭo, făcĭs, fēcī, făctum, făcĕre - verbo transitivo e intransitivo III coniugazione
possit congiuntivo presente terza persona singolare (possum) Paradigma: possum, potes, potui, -, posse - verbo anomalo
docebit indicativo futuro semplice terza persona singolare (doceo) Paradigma: dŏcĕo, dŏcēs, dŏcui, dŏctum, dŏcēre - verbo transitivo II coniugazione
reciperavero indicativo futuro anteriore prima persona singolare (recipero) Paradigma: rĕcĭpĕrō, rĕcĭpĕrās, rĕcĭpĕrāvī, rĕcĭpĕrātŭm, rĕcĭpĕrāre - verbo transitivo I coniugazione
adfectum participio perfetto accusativo maschile singolare (afficio) Paradigma: affĭcĭo, affĭcis, affēci, affectum, affĭcĕre - verbo transitivo III coniugazione
arbitrabor indicativo futuro semplice prima persona singolare (arbitror) Paradigma: arbĭtror, arbĭtrāris, arbĭtrātus sum, arbĭtrāri - verbo deponente I coniugazione
SOSTANTIVI
modum accusativo maschile singolare (modus sostantivo maschile II declinazione - modus, modi)
amicitia ablativo femminile singolare (amicitia sostantivo femminile I declinazione - amicitia, amicitiae)
studio ablativo neutro singolare (studium sostantivo neutro II declinazione - studium, studii)
re ablativo femminile singolare (res sostantivo femminile V declinazione - res, rei)
Dionysius nominativo maschile singolare (Dionysius sostantivo maschile II declinazione - Dionysius, Dionysii)
servus nominativo maschile singolare (servus sostantivo maschile II declinazione - servus, servi)
bibliothecen accusativo femminile singolare (bibliotheca sostantivo femminile I declinazione - bibliotheca, bibliothecae) - Forma grecizzante
nummorum genitivo maschile plurale (nummus sostantivo maschile II declinazione - nummus, nummi)
libros accusativo maschile plurale (liber sostantivo maschile II declinazione - liber, libri)
provincia ablativo femminile singolare (provincia sostantivo femminile I declinazione - provincia, provinciae)
Bolanus nominativo maschile singolare (Bolanus sostantivo maschile II declinazione - Bolanus, Bolani)
Naronae locativo femminile singolare (Narona sostantivo femminile I declinazione - Narona, Naronae) - Nome di città/luogo
manu ablativo femminile singolare (manus sostantivo femminile IV declinazione - manus, manus)
gratum accusativo neutro singolare (gratum sostantivo neutro II declinazione - gratum, grati) - Aggettivo sostantivato
Res nominativo femminile singolare (res sostantivo femminile V declinazione - res, rei)
dolor nominativo maschile singolare (dolor sostantivo maschile III declinazione - dolor, doloris)
Bolanus nominativo maschile singolare (Bolanus sostantivo maschile II declinazione - Bolanus, Bolani)
hominem accusativo maschile singolare (homo sostantivo maschile III declinazione - homo, hominis)
beneficio ablativo neutro singolare (beneficium sostantivo neutro II declinazione - beneficium, beneficii)
AGGETTIVI
maiorem accusativo maschile singolare (magnus, magna, magnum - aggettivo I classe, comparativo)
nostra ablativo femminile singolare (noster, nostra, nostrum - aggettivo possessivo)
perpetuo ablativo neutro singolare (perpetuus, perpetua, perpetuum - aggettivo I classe)
tŭō ablativo neutro singolare (tuus, tua, tuum - aggettivo possessivo)
hac ablativo femminile singolare (hic, haec, hoc - aggettivo dimostrativo)
meam accusativo femminile singolare (meus, mea, meum - aggettivo possessivo)
multorum genitivo maschile plurale (multus, multa, multum - aggettivo I classe)
multos accusativo maschile plurale (multus, multa, multum - aggettivo I classe)
tuā ablativo femminile singolare (tuus, tua, tuum - aggettivo possessivo)
me accusativo singolare (ego - pronome personale) - Qui pronome
familīaris nominativo maschile singolare (familiāris, familiāris, familiāre - aggettivo II classe)
multi nominativo maschile plurale (multus, multa, multum - aggettivo I classe)
alii nominativo maschile plurale (alius, alia, aliud - aggettivo pronominale)
parva nominativo femminile singolare (parvus, parva, parvum - aggettivo I classe)
magnus nominativo maschile singolare (magnus, magna, magnum - aggettivo I classe)
summo ablativo neutro singolare (summus, summa, summum - aggettivo I classe)
ALTRE FORME GRAMMATICALI
A preposizione ablativo
te pronome personale ablativo singolare (tu, tui, tibi, te, te)
in preposizione accusativo
pro preposizione ablativo
et congiunzione copulativa
ut congiunzione finale
in preposizione ablativo
etiam avverbio
Dionysius sostantivo nominativo maschile singolare (Dionysius)
meus pronome possessivo nominativo maschile singolare (meus, mea, meum)
qui pronome relativo nominativo maschile singolare (qui, quae, quod)
cum congiunzione temporale/causale
nec congiunzione negativa (vale quanto et non)
se pronome riflessivo accusativo singolare/plurale (sui, sibi, se, se)
impune avverbio
Is pronome determinativo nominativo maschile singolare (is, ea, id)
tua aggettivo possessivo nominativo/ablativo femminile singolare (tuus)
Eum pronome determinativo accusativo maschile singolare (is, ea, id)
et congiunzione copulativa
et congiunzione copulativa
sed congiunzione avversativa
se pronome riflessivo accusativo singolare/plurale (sui, sibi, se, se)
a preposizione ablativo
sī congiunzione condizionale
mihi pronome personale dativo singolare (ego, mei, mihi, me, me)
non avverbio di negazione
quam avverbio
mihi pronome personale dativo singolare (ego, mei, mihi, me, me)
Ubi avverbio interrogativo di luogo
quid pronome interrogativo nominativo/accusativo neutro singolare (quis, quid)
Ego pronome personale nominativo singolare (ego, mei, mihi, me, me)
per preposizione accusativo
te pronome personale ablativo singolare (tu, tui, tibi, te, te)
a preposizione ablativo
- Dettagli
- Scritto da Anna Maria Di Leo
- Categoria: Versioni di Cicerone
- Visite: 2
Quibus si quando non mutue respondetur, apud me plus officii residere facillime patior. Illud non dubito, quin, si te mea summa erga te studia parum mihi adiunxerint, res publica nos inter nos conciliatura coniuncturaque sit. Ac ne ignores quid ego in tuis litteris desiderarim, scribam aperte, sicut et mea natura et nostra amicitia postulat: res eas gessi, quarum aliquam in tuis litteris et nostrae necessitudinis et rei publicae causa gratulationem exspectavi; quam ego abs te praetermissam esse arbitror, quod vererere, ne cuius animum offenderes. Sed scito ea, quae nos pro salute patriae gessimus, orbis terrae iudicio ac testimonio comprobari.
Versione tratta da Cicerone
- Dettagli
- Scritto da Anna Maria Di Leo
- Categoria: Versioni di Cicerone
- Visite: 2
Quibus si quando non mutue respondetur, apud me plus officii residere facillime patior. Illud non dubito, quin, si te mea summa erga te studia parum mihi adiunxerint, res publica nos inter nos conciliatura coniuncturaque sit. Ac ne ignores quid ego in tuis litteris desiderarim, scribam aperte, sicut et mea natura et nostra amicitia postulat: res eas gessi, quarum aliquam in tuis litteris et nostrae necessitudinis et rei publicae causa gratulationem exspectavi; quam ego abs te praetermissam esse arbitror, quod vererere, ne cuius animum offenderes. Sed scito ea, quae nos pro salute patriae gessimus, orbis terrae iudicio ac testimonio comprobari.
Versione tratta da Cicerone
- Dettagli
- Scritto da Anna Maria Di Leo
- Categoria: Versioni di Cicerone
- Visite: 2
CICERO S. D. G. CURIONI. Epistularum genera multa esse non ignoras sed unum illud certissimum, cuius causa inventa res ipsa est, ut certiores faceremus absentis si quid esset quod eos scire aut nostra aut ipsorum interesset. Huius generis litteras a me profecto non exspectas. Tuarum enim rerum domesticos habes et scriptores et nuntios, in meis autem rebus nihil est sane novi. Reliqua sunt epistularum genera duo, quae me magno opere delectant, unum familiare et iocosum, alterum severum et grave. Utro me minus deceat uti non intellego. Iocerne tecum per litteras? Civem mehercule non puto esse, qui temporibus his ridere possit. Atqui in hoc genere haec mea causa est ut neque ea quae sentio audeam neque ea quae non sentio velim scribere. Quam ob rem, quoniam mihi nullum scribendi argumentum relictum est, utar ea clausula qua soleo teque ad studium summae laudis cohortabor. Est enim tibi gravis adversaria constituta et parata incredibilis quaedam exspectatio; quam tu una re facillime vinces, si hoc statueris, quarum laudum gloriam adamaris, quibus artibus eae laudes comparantur, in iis esse laborandum.
- Dettagli
- Scritto da Anna Maria Di Leo
- Categoria: Versioni di Cicerone
- Visite: 1
Nullam virtus aliam mercedem laborum periculorumque desiderat praeter eam laudis et gloriae: qua quidem detracta, iudices, quid est quod in hoc tam exiguo vitae curriculo et tam brevi tantis nos in laboribus exerceamus? Certe, si nihil animus praesentiret in posterum et si, quibus regionibus vitae spatium circumscriptum est, iisdem omnes cogitationes terminaret suas, nec tantis se laboribus frangeret neque tot curis vigiliisque angeretur nec totiens de ipsa vita dimicaret. Nunc insidet quaedam in optimo quoque virtus, quae noctis ac dies animum gloriae stimulis concitat atque admonet, non cum vitae tempore esse dimittendam commemorationem nominis nostri, sed cum omni posteritate adaequandam. An vero tam parvi animi videamur esse omnes, qui in re publica atque in his vitae periculis laboribusque versamur, ut, cum usque ad extremum spatium nullum tranquillum atque otiosum spiritum duxerimus, nobiscum simul moritura omnia arbitremur? An statuas et imagines, non animorum simulacra, sed corporum, studiose multi summi homines reliquerunt: consiliorum relinquere ac virtutum nostrarum effigiem non multo malle debemus, summis ingeniis expressam et politam? Ego vero omnia, quae gerebam, iam tum in gerendo spargere me ac disseminare arbitrabar in orbis terrae memoriam sempiternam. Haec vero sive a meo sensu post mortem afutura est, sive, ut sapientissimi homines putaverunt, ad aliquam mei partem pertinebit, nunc quidem certe cogitatione quadam speque delector. (Cicerone)
Traduzione letterale ad uso scolastico
La virtù non desidera alcun'altra ricompensa per gli sforzi e i pericoli (degli sforzi e pericoli) se non quella della lode e della gloria: eppure sottratta questa, giudici, cosa c'è che noi dovremmo esercitare (praticare) in questo così esiguo e breve percorso di vita tra tante fatiche? Certamente, se l'animo non presagisse nulla per l'avvenire e se, nelle regioni (nei limiti, nei confini) in cui lo spazio di vita è circoscritto, in queste stesse avessero fine tutte le proprie meditazioni, non s'infrangerebbe in tante fatiche e né sarebbe oppresso da tante preoccupazioni e veglie né combatterebbe tante volte per la stessa vita. Ora se ne sta seduta sull'ottimo anche una certa virtù, che giorno e notte incita con stimoli l'animo alla gloria e e ammonisce, che non bisogna perdere la commemorazione del nostro nome insieme con il tempo del vivere, ma bisogna eguagliarla con tutta la posterità. O forse in verità dovremmo sembrare di essere tutti di animo tanto piccolo, per essere riversati nello stato e in tali pericoli e impegni di vita, da ritenere che ogni cosa sia destinata a morire insieme con noi? O forse molti uomini sommi hanno lasciato diligentemente le statue e le immagini, non i simulacri degli animi, ma dei corpi: non dovremmo forse preferire di molto lasciare l'immagine dei progetti e delle nostre virtù espressa e posta negli uomini sommi? Io in verità credevo di spargere e di disseminare già allora nel momento in cui le portavo tutte quelle cose, che mi ero accollato, nella memoria eterna dell'universo. In verità questa sia se dopo la morte sia destinata ad allontanarsi dalla mia sensibilità, sia se, come ritennero gli uomini più sapienti, apparterrà a qualche parte di me, ora in verità sicuramente sono compiaciuto da un certo pensiero e dalla speranza.
(By Maria)