- Dettagli
- Scritto da Anna Maria Di Leo
- Categoria: SCHOLè - versioni greco tradotte
- Visite: 6
Il tiranno Ipparco
versione greco Diogene Laerzio traduzione libro scholè
Ιππαρχος, ό Πεισιστράτου παις. πρεσβύτατος ών των Πεισιστράτου, και σοφώτατος ήν Αθηναίων. Ούτος τά Όμηρου επη πρώτος έκόμισεν εις Αθήνας, καί ήνάγκασε τούς ραψωδούς τοις Πανάηναίοις αυτά ςίδειν. Και έπ Ανακρέοντα δέ τον Τήον πεντηκόντορον έπεμψεν, ϊνα αυτόν πορεύση ώς εαυτόν. Σιμωνί δην δέ τον Κεiον δια σπουδής άγων, άεί περί εαυτόν είχε, μεγάλοις δώροις αυτόν πείθων καί μισθοΐς. "Εργον δέ ήν άρα τούτω τώ Ίππάρχω ή περί τούς πεπαιδευμένους1 σπουδή· οΰδενί γαρ έφόνει της σοφίας, άτε ών καλός καί άγάός.
Il figlio di Pisistrato, Ipparco, poiché era il più vecchio tra coloro che erano intorno a Pisistrato, era anche il più saggio degli Ateniesi. Questi portò per primo i poemi di Omero ad Atene, e rese obbligatorio che i rapsodi li cantassero nelle Panatenaiche. Ed inviò presso Anacreonte di Teo una nave di 150 remi per trasportarla a lui. Portando Simonide di Ceo per merito, lo aveva sempre intorno a lui, persuadendolo con grandi doni e ricompense. Dunque lo stesso Ipparco intorno a coloro che erano colti aveva come obbligo la serietà: infatti nessuno era avido di saggezza, poiché era bello e giusto
- Dettagli
- Scritto da Anna Maria Di Leo
- Categoria: SCHOLè - versioni greco tradotte
- Visite: 6
Le paure della cerva versione greco Esopo traduzione libro scholè
Νεβρός τις δήποτε προς τήν έλαφον έλεγε* «Σύ, ω μήτερ, τω μεγέθει μείζων κυνός ει και θάσσων και όξεια προς τό τρέχειν, κέρατα δέ προς άμυναν κατέχεις· και τί οϋτω δειμαίνεις τούς κύνας; ». Ή δέ προς αυτόν αμείβεται «Εύ γιγνώσκω οτι έγώ ταΰτα άπαντα έχω, ώ τέκνον και τή Άρτέμιδι μάλιστα θεών χάριν έχω, τοις θηρίοις έν ταΐς τοϋ βίου μεταβολαΐς ούση ώφελίμ ω· έπει δέ της του κυνός ύλακής ακούω φόβου αξίας, σκότος έχω προ τών ομμάτων και προς φυγήν τρέπομαι. Γιγνώσκεις, ώ παΐ. άλλο τι ζό)ον. ό' τι άθλιώτερόν μου και δειλότερόν έστιν». Και ό νεβρός· «Θάρρει, ώ μήτερ, μή οΐμωζε· ό λαγιδεύς γάρ πολλω δειλότερος έστι και ό ενός φύλλου πίπτοντος ψόφος τον λαγιδέα εις φυγην τρέπει». Ή δέ έλαφος ύπογελα και ευχάριστος τοις εύμενέσι λόγοις τον υίόν ασπάζεται.
- Dettagli
- Scritto da Anna Maria Di Leo
- Categoria: SCHOLè - versioni greco tradotte
- Visite: 7
Pisistrato un tiranno poco Tiranno versione greco Aristotele
δ' ό Πεισίστρατος τά περί την πόλιν μετρίως καϊ μάλλον πολιτικώς ή τυραννικώς. "Εν τε γάρ τοις άλλοις φιλάνθρωπος ήν και πράος και τοις άμαρτάνουσι συγγνωμονικός, και δή και τοις άπόροις προεδάνειζε χρήματα προς τάς εργασίας, ώστε διατρέφεσθαι γεωργοΰντας. Τοΰτο δ' έποίει δυοΐν χάριν, ϊνα μήτε έν τώ άστει διατρίβωσιν. άλλα διεσπαρμένοι1 κατά την χώραν. και Οπως εύτοροΰντες των μετρίων καϊ προς τοις ιδίοις οντες μήτ' έπιθυμώσι μήτε σχολάζωσι έπιμελεΐσθαι τών κοινών. "Αμα δέ συνέβαινεν αύτώ και τας προσόδοι>ς γίγνεσθαι μείζους, έςεργαζομένης της χώρας* έπρόττετο γάρ άπό τών γιγνομένων δεκάτην. Διό και τούς κατά δήμους κατεσκεύασε δικαστάς, και αυτός έξηει2 πολλάκις εις την χώραν, επισκοπών και διαλύων τους διαφερομένους. ίπως μή καταβαίνοντες εις το άστυ καραμελώσι τών έργων.
- Dettagli
- Scritto da Anna Maria Di Leo
- Categoria: SCHOLè - versioni greco tradotte
- Visite: 7
Le amazzoni versione greco Lisia traduzione libro scholè
"Αμαζόνες Άρεως μέν τό παλαιόν ήσαν θυγατέρες.*Ωικουν δέ παρά τον Θερμώδοντα ποταμόν. μόναι δέ όπλιζόμεναι σιδήρω τών περί αύτάς, πρώται δέ τών πάντων έφ' "ίππους άναβαίνουσαι, οις άνελπίστως, δι' άπειρίαν τών εναντίων, ήρουν μέν τους φεύγοντας, άπέλειπον δέ τούς διώκοντας· ένομίζοντο δέ δια τήν εΰψυχίαν μάλλον άνδρες ή δια τήν φύσιν γυναίκες· πλέον γάρ έδόκουν τών ανδρών ταϊς ψυχαϊς διαφέρειν ή ταΐς ίδεαις' έλλείπειν
- Dettagli
- Scritto da Anna Maria Di Leo
- Categoria: SCHOLè - versioni greco tradotte
- Visite: 6
L'avaro versione greco Esopo traduzione libro scholè
Φιλάργυρος τις. άπασαν αύτοΰ τήν ούσίαν. έξαργυρισάμενος και χρυσουν βώλον ποιήσας, έν τινι τόπω κατώρυξε, συγκατορύξας έκεΐ και τήν ψυχήν εαυτού και τον νουν και καθ' ήμέραν ερχόμενος αυτόν έβλεπε. Τών δέ εργατών τις αυτόν παρατηρήσας και το γεγονός1 συννοήσας. άνορύξας τον βώλον άνείλετο. Μετά δέ ταύτα κάκεινος ερχόμενος και ορών κενόν τον τόπον, θρηνεί ν ήρξατο και τίλλειν τάς τρίχας. Τούτον δέ τις όλοφυρύμενον οϋτως ορών και τήν αίτίαν πυνθανόμενος. «μή οϋτως» έλεξε «ώ ούτος1, άθύμει ουδέ γάρ έχων τον χρυσόν, εΐχες. Λίθον ούν αντί χρυσοϋ λάμβανε, και νόμιζε σοι τον χρυσόν εΐναι. Τήν αυτήν γάρ σοι πληρώσει χρείαν ό λίθος· ώς όρώ γάρ. ούδ', οτε ό χρυσός ήν. έν χρήσει ήσθα του κτήματος». Ό μύθος δηλοΐ οτι ούδεν ή κτήσις. έάν μή ή χρήσις προσή.
Un avaro, avendo convertito in denaro tutti i suoi averi e avendo fatto un cumulo d’oro, lo seppellì in un luogo, avendo seppellito lì anche la sua anima e la mente: e giungendo di giorno, lo vedeva. Uno dei lavoratori avendo custodito quello e avendo saputo l’accaduto, avendo scavato portò via il cumulo. Dopo queste cose, anche quello giungendo e vedendo il luogo vuoto, incominciò a lamentarsi e a strapparsi i capelli. Ma un tale vedendo quello che piangeva così e chiedendogli il motivo, disse: “ehi tu, non ti scoraggiare così: infatti non avendo l’oro, lo avevi. Infatti metti una pietra davanti l’oro, e pensa che tu hai l’oro. Infatti la pietra riempirà per te quel bisogno: non vedo infatti, quando c’era l’oro, che nell’oro ci sia la ricchezza”. La favola dimostra che è meglio il possesso di niente che non utilizzare la ricchezza