Πλουσιος βυρσοδεψη παρωκιζετο και δια την δυσωδιαν αει αυτω ελεγε· "Εγω την δυσωδιαν σου ου διναμαι φερειν· μεταβαινε... Ο μυθος δεικνυσιν οτι η συνηθεια και τα δυσχεραινομενα καταπραυνει.
Un ricco andava ad abitare vicino ad un conciapelli e, a causa del cattivo odore, gli diceva sempre: "Io non riesco a sopportare il tuo cattivo odore: vattene in un altro posto e propina ad altri una vita puzzolente. Quello rispondeva sempre che se ne andava via e diceva: "Non adirarti, ma sopporta ancora per poco il cattivo odore: sto cercando un'altra casa e fra poco tempo me ne vado". Tutto questo si ripete e frattanto il tempo passa: il ricco a poco a poco si assuefa al cattivo odore e non si lamenta più. Il racconto dimostra che l'abitudine calma ciò che reca fastidio.
(By Geppetto)