Cum Athenienses longe maiore militum numero praestarent, adsiduis bellis indurata virtute Macedonum vincuntur. Non tamen immemores pristinae gloriae cecidere; quippe adversis vulneribus omnes loca, quae a ducibus habuerant ut tuerentur, morientes corporibus texerunt. Hic dies universae Graeciae et gloriam dominationis et vetustissimam libertatem finivit. Huius victoriae callide dissimulata est laetitia. Denique non solita sacra Philip pus illa die fecit, non in convivio risit, non ludos inter epulas adhibuit, non coronas aut unguenta sumpsit, et quantum in illo fuit, ita vicit, ut victorem nemo sentiret. Sed nec regem Graeciae, sed ducem appellari iussit. Atheniensibus et captivos gratis remisit et bello consumptorum corpora sepulturae reddidit, reliquiasque funěrum ut ad sepulcra maiorum deportarent ultro hortatus est.
Nonostante gli Ateniesi erano superiori per il maggior numero di soldati, furono sconfitti in frequenti battaglie grazie al valore incallito dei Macedoni. Tuttavia caddero non immemori dell'antica gloria; in effetti tutti morendo a causa di ferite sul petto ricoprirono con i corpi le posizioni, che avevano avuto da condottieri per difendere. Quel giorno fu la fine dell'antichissima libertà dell'intera Grecia e della gloria della dominazione. Fu dissimulata astutamente la letizia di tale vittoria. Infine Filippo non praticò in quel giorno i soliti riti sacri, non rise durante il banchetto, non utilizzò i giochi durante il banchetto, non assunse corone ed unguenti, e per quanto fu in quello, vinse così, che nessuno percepì il vincitore. Ma ordinò di non essere chiamato Re della Grecia, ma condottiero. Restituì i prigionieri agli Ateniesi grati e restituì alla sepoltura i corpi di coloro che erano stati uccisi in guerra, ed inoltre esortò di portare le reliquie dei funerali ai sepolcri degli antenati.
(By Maria D. )
Versione tratta da Giustino