Imperator Titus Flavius, Vespasiani filius, benevolentissimus et beneficentissimus erga cives suos fuit. Tam beneficus fuit ut omnibus miseris sua beneficia praestiterit. Moribus simillimus Vespasiano patri fuit, sed mitior et minus avarus. Pulcherrima spectacula et magnificentissimi ludi edita sunt in anphitheatro, quod Flavium vel colosseum appellatur. Etiam arcus triumphalis in foro aedificatus est ut memoria victoriae contra Iudaeos posteris traderetur. At terrificentissimis calamitatibus regnum Titi funestatum est. Nam pestis ingentem multitudinem civium Romae absumpsit; incendium multorum dierum et noctium plurima aedificia urbis vastavit; Vesuvii eruptio Pompeios, Herculanum Stabiamque, nobilissimas Campaniae urbes, cineribus et lapillis obruit, multos incolas miserrimo exitu occidit. In omnibus calamitatibus tamen imperator semper beneficentissimum animum praebuit et maximis opibus miserrimis civibus subvenit.
L'imperatore Tito Flavio, figlio di Vespasiano, fu molto benevolo e generoso riguardo i suoi cittadini. Tuttavia fu così generoso da prestare i suoi benefici a tutti gli sciagurati. Fu molto simile a suo padre Vespasiono per i costumi ma fu più mite e meno avaro. Furono prodotti (da lui) spettacoli bellissimi e assai grandiosi nell'anfiteatro che è chiamato Flavio o Colosseo. Fu anche costruito un arco trionfale perché fosse tramandato ai posteri il ricordo della vittoria contro i giudei. Ma il regno di Tito fu funestato con moltissime terribili disgrazie. Infatti la peste annientò una grande moltitudine di cittadini di Roma; un incendio di molti giorni e molte notti devastò molti edifici della città; l'eruzione del Vesuvio distrusse Pompei, Ercolano e Stabia, nobilissime città della Campania, con ceneri e lapilli, uccise con una sventuratissima fine molti abitanti. In ogni disgrazia tuttavia l'imperatore mostrò un animo generosissimo e andò in aiuto ai cittadini più bisognosi con grandissimi mezzi.