Alexander, cum ad bellum contra Persas moveret, omnes novercae suae cognatos et adfines per sicarios interfecit; ne sibi, dum in Asia est, domi nocere possent. Ne suis quidem familiaribus pepercit, si regno apti erant, ne ulla materia seditionis in Macedonia relinqueretur. Admovit deinde exercitum suum, naves armis et armatis oneravit, rem familiarem suam inter amicos divisit et sibi Asiam solam praedam destinavit. Priusquam classis ex litore vela solveret, hostiae caesae sunt et ipse deos oravit ut sibi et militibussuis victoria daretur in eo bello quod contra barbaros movebat. Nam se praedicabat ultorem cunctae Graeciae, totiens a barbaris vastatae. Similis animorum praesumptio in militibus eius fuit: nam, obliti coniugum suarum et ipsorum liberorum, omne aurum Persarum et cuncti Orientis iam quasi suam praedam existimabant nec belli periculorumque eius rationem habebant.
Alessandro, muovendo alla guerra contro i Parti, uccise per mezzo di assassinii i parenti ed affini, affinchè, mentre era in Asia, non potessero nuocere in patria. Neppure ai suoi familiari ebbe riguardo, se erano adotti a regnare, affinché non ci fosse alcuna causa di rivolta. Poi radunò il suo esercito, riempì navi di armi e di armati, divise il suo patrimonio tra i suoi amici e designo a sè il solo bottino dell'Asia. Prima che la flotta sciogliesse le vele dalla spiaggia furono uccise le vittime ed egli stesso pregò gli dei affinché fosse data a sé ed ai suoi soldati la vittoria in quella guerra poiché muoveva contro i Barbari con tutti i Greci. Infatti si considerava il vendicatore di tutta la Grecia, devastata tante volte dai Barbari. Una simile speranza degli animi ci fu nei soldati: infatti dimentichi delle loro mogli e dei loro stessi figli consideravano già tutto l'oro dei Persiani e di tutto l'oriente già quasi loro bottino e non avevano pensiero della guerra e dei suoi pericoli.
(By Vogue)