Vespasiano Titus filius successit, qui et ipse Vespasianus est dictus, vir omnium virtutum genere mirabilis adeo, ut amor et deliciae humani generis diceretur, facundissimus, bellicosissimus, moderatissimus. Causas Latine egit, poemata et tragoedias Graece conposuit. In oppugnatione Hierosolymorum sub patre militans duodecim propugnatores duodecim sagittarum confixit ictibus. Romae tantae civilitatis in imperio fuit, ut nullum omnino puniret, convictos adversum se coniurationis dimiserit vel in eadem familiaritate, qua antea, habuerit. Facilitatis et liberalitatis tantae fuit, ut, cum nulli quicquam negaret et ab amicis reprehenderetur, responderit nullum tristem debere ab imperatore discedere, praeterea, cum quadam die in cena recordatus fuisset nihil se illo die cuiquam praestitisse, dixerit: «Amici, hodie diem perdĭdi». Hic Romae amphitheatrum aedificavit et quinque milia ferarum in dedicatione eius occidit.

A Vespasiano subentrò il figlio Tito, che fu chiamato anche lui Vespasiano, uomo a tal punto ammirabile per virtù di ogni genere, che era detto amore e delizia del genere umano, facondissimo, bellicosissimo, moderatissimo. Sostenne cause in latino, compose poemi e tragedie in greco. Nell'assedio di Gerusalemme, combattendo sotto il padre, trafisse dodici difensori con dodici colpi di frecce. A Roma fu di così grande mitezza nel governo che non punì proprio nessuno, e lasciò andare i colpevoli di una congiura contro di lui e li ebbe nella stessa amicizia di prima. Fu di così grande cortesia e bontà, che, non negando nulla a nessuno ed essendo criticato per questo dagli amici, rispose che nessuno doveva allontanarsi triste dall'imperatore, inoltre un giorno, durante una cena, essendosi ricordato di non aver concesso nulla a nessuno quel giorno, disse: «Amici, oggi ho perso un giorno». Costui costruì l'anfiteatro a Roma e nell'inaugurazione uccise cinquemila belve.