Pater Pomponii Attĭci mature decessit. Ipse adulescentŭlus propter adfinitatem P. Sulpicii, qui tribunus plebi interfectus est, non expers fuit illīus periculi. Namque Anicia, Pomponii consobrīna, nupserat Servio, fratri Sulpicii. Itaque interfecto Sulpicio, posteaquam vidit Cinnano tumultu civitatem esse perturbatam, cum alii Sullanis, alii Cinnanis favērent partibus, idoneum tempus ratus studiis obsequendi suis, Athenas se contulit. Neque eo setius adulescentem Marium hostem iudicatum iuvit opibus suis, cuius fugam pecuniā sublevavit. Ac ne illa peregrinatio detrimentum aliquod adferret rei familiari, eodem magnam partem fortunarum traiēcit suarum. Hic ita vixit, ut universis Atheniensibus merito esset carissimus. Nam praeter gratiam, quae iam in adulescentulo magna erat, saepe suis opibus inopiam eorum publicam levavit et universos frumento donavit, ita ut singulis sex modii tritici darentur. Hic autem sic se gerebat, ut communis infimis, par principibus videretur.
Tito Pomponio Attico, nato da un'antichissima famiglia Romana, conservò sempre la dignità equestre ereditata dagli antenati. Ebbe un padre scrupoloso e benevolo, soprattutto dedito allo studio delle lettere. Costui, poiché amava le lettere, istruì il figlio in tutte le dottrine in cui l'età giovanile deve essere educata. Nel fanciullo, oltre all'attitudine ad imparare, c'era una grande soavità di parola così che non solo apprendeva velocemente le cose che gli erano insegnate, ma le esponeva anche in modo eccellente. Per questo durante l'infanzia appariva particolare tra i coetanei e si distingueva più dei suoi condiscepoli nobili. Perciò incitava tutti con la sua diligenza, tra i quali ci furono Lucio Torquato, il figlio Caio Mario, Marco Cicerone, che conquistò a tal punto con i suoi modi che nessuno fu più caro a loro.