Il ladro e la vedova atena esercizi pagina 99 numero 43
Κρυβδην κλεπτης εις την οιχιαν χηρας εισερχεται αυτου ου μονον αργυριον και επιτηδεια ευρισχει, αλλα και την δεσποιναν. - δε βουλεται εκφευγειν τον κλεπτην ος μεντοι κωλυει και λαμβανεται τους της δεσποινης ιματιου. - δεποινα δε δακρυει και λισσεται τον κκεπτην υπερ της αυτης σωτεριας, λεγων "Με κοπτε γιναικαριον, ω νεανια, μητε κλεπτε το αργυριον και τα επιτηδεια πενομαι γαρ αλλοι δε ποροι ουκ εισιν μοι. Πως δυναμαι αγειν τον βιον εν πενια μυρια. " Ο δε κκηπτης ου μονον οιχτειρει, αλλα και τη χημα το ιδιον αργυριον παρεχει δωρου ενεκα. Ως δε απολειπει την οιχιαν, η χηρα αυτικα παυεται των δακρυων και ηδεται τη απατη "Τι" λεγει μετα κἁρας "ο ματοιος ουκ εζητησε και υπο της κλινης: εστι γαρ αυτου η του θησαυρου χυτρα. Ενιοτε και ο κλεπτης κκεπτεται".
Un ladro di nascosto entra a casa di una vedova; lì non solo trova denaro e vettovaglie, ma anche la padrona. Lei vuole sfuggire il ladro, il quale invece impedisce e afferra il mantello della padrona. La padrona piange e supplica il ladro della propria salvezza, dicendo: “Non percuotere una donnetta, o giovane, né rubare il denaro e il necessario; io sono povera infatti, non ho altri espedienti. Come posso vivere in completa povertà?”. Il ladro non solo ha compassione, ma anche offre alla vedova il proprio denaro per regalo. Appena lascia la casa, la vedova smette subito di piangere e si compiace per l’astuzia. “ Perché - dice con gioia – lo stolto non cercò dalla parte del letto? È lì la pentola del tesoro. Qualche volta anche il ladro è derubato”
Altre versioni intitolate Il ladro e la vedova da altri libri
Il ladro e la vedova libro Anthropoi
Il ladro e la vedova libro Alfa Beta Grammata