Un vicino attaccabrighe
VERSIONE DI GRECO di Demostene - Contro Callicle
TRADUZIONE dal libro kata logon
testo greco per ricerca facilitata
εν μεν ουυ, ω ανδρες αθηναιοι, προς απαντας τους τουτων λογους υπαρχει μοι δικαιον. Το γαρ χωριον τουτο περιωκοδομησεν ο πατερ μικρου δειν πριν εμε γενεσθαι, ζωντος μεν ετι Καλλιππιδου του τουτων πατρος και γειτνιωντος, ος ακριβεστερον ηδει δηπου τουτων, οντος δη Καλλικλεους ανδρος, ηδη και επιδημουντος Αθενησιν. Εν δε τουτοις τοις ετεσιν απασιυ ουτ'εγκαλων ουδεις πωποτ'ηλθεν ουτε μεμφομενος (καιτοι δηλον οτι και τοθ'υδατα πολλακις εγενετο), ουδ'εκωλυσεν εξ αρχης, ειπερ ηδικει τινα περιοικοδομων ο πατηρ το ημετερον χωριον, αλλ'ουδ'απηγορευσεν ουδε διεμαρτυρατο, πλεον μεν η πεντεκαιδεκ'ετη του πατρος επιβιοντος, ουκ ελαττω δε του τουτων πατρος Καλλιππιδου.
Testo greco originale
ἓν μὲν οὖν, ὦ ἄνδρες Ἀθηναῖοι, πρὸς ἅπαντας τοὺς τούτων λόγους ὑπάρχει μοι δίκαιον. τὸ γὰρ χωρίον τοῦτο περιῳκοδόμησεν ὁ πατὴρ μικροῦ δεῖν πρὶν ἐμὲ γενέσθαι, ζῶντος μὲν ἔτι Καλλιππίδου τοῦ τούτων πατρὸς καὶ γειτνιῶντος, ὃς ἀκριβέστερον ᾔδει δήπου τούτων, ὄντος δὲ Καλλικλέους ἀνδρὸς ἤδη καὶ ἐπιδημοῦντος Ἀθήνησιν. ἐν δὲ τούτοις τοῖς ἔτεσιν ἅπασιν οὔτ’ ἐγκαλῶν οὐδεὶς πώποτ’ἦλθεν οὔτε μεμφόμενος (καίτοι δῆλον ὅτι καὶ τόθ’ὕδατα πολλάκις ἐγένετο), οὐδ’ ἐκώλυσεν ἐξ ἀρχῆς, εἴπερ ἠδίκει τινὰ περιοικοδομῶν ὁ πατὴρ τὸ ἡμέτερον χωρίον, ἀλλ’ οὐδ’ ἀπηγόρευσεν οὐδὲ διεμαρτύρατο, πλέον μὲν ἢ πεντεκαίδεκ’ ἔτη τοῦ πατρὸς ἐπιβιόντος, οὐκ ἐλάττω δὲ τοῦ τούτων πατρὸς Καλλιππίδου. καίτοι, ὦ Καλλίκλεις, ἐξῆν δήπου τόθ’ ὑμῖν, ὁρῶσιν ἀποικοδομουμένην τὴν χαράδραν, ἐλθοῦσιν εὐθὺς ἀγανακτεῖν καὶ λέγειν πρὸς τὸν πατέρα “Τεισία, τί ταῦτα ποιεῖς; ἀποικοδομεῖς τὴν χαράδραν; εἶτ’ ἐμπεσεῖται τὸ ὕδωρ εἰς τὸ χωρίον τὸ ἡμέτερον”, ἵν’ εἰ μὲν ἐβούλετο παύσασθαι, μηδὲν ἡμῖν ἦν δυσχερὲς πρὸς ἀλλήλους, εἰ δ’ ὠλιγώρησεν καὶ συνέβη τι τοιοῦτον, μάρτυσιν εἶχες τοῖς τότε παραγενομένοις χρῆσθαι. καὶ νὴ Δι’ ἐπιδεῖξαί γέ σ’ ἔδει πᾶσιν ἀνθρώποις χαράδραν οὖσαν, ἵνα μὴ λόγῳ μόνον, ὥσπερ νῦν, ἀλλ’ ἔργῳ τὸν πατέρ’ ἀδικοῦντ’ ἀπέφαινες. τούτων τοίνυν οὐδὲν πώποτ’ οὐδεὶς ποιεῖν ἠξίωσεν. οὐ γὰρ ἂν οὔτ’ ἐρήμην, ὥσπερ ἐμοῦ νῦν.
TRADUZIONE
Una cosa dunque, o Ateniesi, è giusta contro tutti i loro discorsi. Infatti che questo podere mancava poco prima che io nascessi il padre lo recintò, quando ancora era vivo Callippide loro padre ed era confinante, costui sapeva forse la cosa più precisa di loro, mentre c’era Callicle adulto e già viveva ad Atene. Durante tutti questi anni nessuno mai è venuto né ad accuare né a lamentarsi (anche se spesso dimostra che perciò era tempo disponibile), niente ha reclamato dall’inizio, anche se danneggiava qualcuno il padre recintando il nostro terreno, ma né vietava né faceva opposizione, sopravvivendo il padre più di quindici anni, non meno del loro padre Callippide. Tuttavia, o Collicle, perciò ci era possibile, vedono il torrente recintato, andranno subito ad indignarsi e a parlare conto il padre Tisia, come farai queste cose? recinterai il torrente? Poi l’acqua cadrà sul nostro podere, perché, se voleva smettere non era a loro difficile per entrambi, se furono negligenti e accadde una simile cosa, tu allora pretendevi di addurre testimoni a quelli che erano vicini. E per Zeus di dimostrare dunque era necessario che il torrente appartenesse a tutti gli uomini, affinché non solo a parole, come ora, ma con i fatti il padre fosse colpevole apertamente. Pertanto nessuno di loro ha chiesto di fare niente mai. Infatti non se così in assenza, come ora, di me.