M. Valerius Corvinus, cuius fama usque ad hoc tempus pervenit, non solum maxima rei publicae ministeria duxit, sed etiam coluit magno cum studio agros suos. Consul nominatus est anno ducentesimo undenonagesimo a. Ch. n. ; inter primum et sextum eius consulatum anni quadraginta sex intercesserunt. Centum annos natus decessit. Ad centesimum aetatis annum etiam L. Caecilius Metellus pervenit; quarto anno post consularia imperia, iam senex admodum, pontifex maximus creatus est ac per duos ac viginti annos illud amplum munus gessit; ipse sacrificia dis praebebat neque umquam manus eius tremulae fuerunt. Xenofĭlus, quem inter Pythagoricos philosophos excellentissimos adnumeramus, sextum et centesimum annum agens animam effl avit, semper ad disputationes promptus. Masinissa, Numidarum rex, annum nonagesimum valetudine optima superavit: iam senex, numquam aut propter imbrem aut frigus caput tegumento vel veste texit. Anno centesimo duodequinquagesimo a. Ch. n. decessit.
M. Valerio Corvino, la cui fama è pervenuta fino a oggi, non solo espletò le massime funzioni dello stato, ma coltivò con grande zelo anche i suoi campi. Fu nominato console nel 289° anno a. c. tra il primo e il sesto consolato di costui trascorsero quarantasei anni. Morì a cento anni. Giunse al centesimo anno d'età anche L. Cecilio Metello; nel quarto anno dopo gli incarichi consolari, già molto anziano, fu eletto pontefice massimo e eseguì quell'importante incarico per ventidue anni; egli stesso offriva sacrifici agli dèi e le sue mani non furono mai tremule. Senofilo, che annoveriamo tra i più eccellenti filosofi pitagorici, morì nel 106° anno, sempre pronto alle disputazioni. Massinissa, re dei Numidi, superò in ottima salute il novantanovesimo anno: pur anziano, non coprì mai il capo sia per la pioggia che per il freddo con una coperta o la veste. Morì nel duecentoquarantottesimo anno a. c.
(By Maria D. )