Britanniae pars interior ab eis incolitur quos natos in insula ipsi memoria proditum dicunt, maritima ab eis, qui praedae ac belli inferendi causa ex Belgio transierunt (qui omnes fere eis nominibus civitatum appellantur, quibus orti ex civitatibus eo pervenerunt) et bello illato ibi permanserunt atque agros colere coeperunt. Hominum est infinita multitudo creberrimaque aedificia fere Gallicis consimilia, pecorum magnus numerus. Utuntur aut aere aut nummo aureo aut taleis ferreis ad certum pondus examinatis pro nummo. Nascitur ibi plumbum album in mediterraneis regionibus, in maritimis ferrum, sed eius exigua est copia; aere utuntur importato. Materia cuiusque generis ut in Gallia est, praeter fagum atque abietem. Leporem et gallinam et anserem gustare fas non putant; haec tamen alunt animi voluptatisque causa. Loca sunt temperatiora quam in Gallia, remissioribus frigoribus.
La parte più interna della Britannia è abitata da quelli che essi stessi dicono tramandato dalla memoria di essere nati sull'isola, la parte marittima (sott.è abitata invece) da quelli che erano emigrati dal Belgio facendo preda e portando la guerra (tutti questi si chiamano comunemente con quei nomi delle città, in cui sono nati e dalle quali popolazioni pervennero) e dopo aver portato la guerra (abl. ass. ) restarono lì ed iniziarono a coltivare i campi. C'è un'infinita moltitudine di uomini e abitazioni molto dense, quasi simili alle galliche, un numero enorme di bestiame. Usano bronzo o moneta d'oro o verghe di ferro valutate secondo un peso preciso come moneta. Qui si trova nelle regioni interne lo stagno, nelle regioni costiere il ferro, ma di esso ce n'è una quantità scarsa; usano rame importato. C'è legname di qualunque genere, come in Gallia, tranne il faggio e l'abete. Non ritengono lecito mangiare la lepre, la gallina e l'oca tuttavia allevano questi per il piacere dell'animo I luoghi sono più temperati che in Gallia per i freddi meno intensi