Olim quidam mercator, ad portum descendens, occurrit homini qui magnus philosophus ab omnibus putabantur. Quis es et quo is amice?" quaesivit philosophus. Alter respondit: "Mercator sum et, quocumque merces meas vendere posum eo. Nunc in celerem naves conscendam, mare transibo et opulentas Asiae urbes merces meas vendam". Tum philosophus: "Prudens esto, amice! Nam pater tuus - ut dicunt - naufragio periit etiam avus tuus in mari obiit; tu nisi simili modo perire vis, noli itineris maritimi pericula adire". Tum mercator subrisit et philosophum interrogavit: "Ubi pater avusque tuus mortem invenerunt?" Philosophus: Ambo - inquit - in lecto". Tum mercator: "Tu quoque, igitur, vituperandus es, quia cotidie lecto, ubi omnes maiores tui obierunt, vitam tuam committis". Itaque magnus philosophus, mercatoris acumine victus tacuit abiitque.

Una volta, un mercante, scendendo (mentre scendeva) in un porto, incontra un uomo, che veniva da tutti reputato un grande filosofo. Il filosofo domandò: O amico, chi sei? E dove vai? L'altro rispose: "Sono un mercante, e vado dovunque posso vendere le mie merci. Ora mi imbarcherò su una nave veloce, attraverserò il mare, e venderò le mie merci nelle ricche città dell'Asia. Allora il filosofo: "O amico, sii cauto! Infatti tuo padre - come affermano - morì per un naufragio ed anche tuo nonno morì morto in mare; tu, se non vuoi morire in un simile modo, non andare incontro ai pericoli di un viaggio marittimo". Allora il mercante sorrise e pose una domanda al filosofo: Tuo padre e tuo nonno dove incontrarono la morte? Il filosofo disse: "Entrambi nel (loro) letto". Allora il mercante: Dunque anche tu sei da biasimare, poiché ogni giorno affidi la tua vita ad un letto, dove sono morti tutti i tuoi antenati. E così, il grande filosofo, sconfitto dall'astuzia del mercante, stette zitto e andò via.