Dum lucescit proelium restitutum est, atque omnes hostes terga verterunt neque prius fugare destiterunt, quam ad flumen Rhenum milia passuum ex eo loco circiter quinque pervenerunt. Ibi perpauci aut viribus confisi tranare contenderunt aut lintribus inventis sibi salutem repperērunt. Constat in his fuisse Ariovistum, qui naviculam deligatam ad ripas nactus, ea profugit, reliquos omnes equitatu consecati nostri interfecerunt. Duae fuerunt Ariovisti uxores, una Sueba natione, quam domo secum conduxerat, altera Norica, regis Voccionis soror, quam in Gallia duxerat, a fratre missam. Fuerunt certe duae filiae: harum altera occisa, altera capta est. Gaius Valerius Procillus, cum a custodibus in fuga trinis catenis vinctus traheretur, in ipsum Caesarem hostes equitatu persequentem incidit. Quae quidem res Caesari non minorem quam ipsa victoria voluptatem attulit.
Mentre cominciava a risplendere fu ristabilita la battaglia, e tutti i nemici si ritirarono e e non rinunciarono a mettere in fuga prima, di giungere presso il Fiume Reno all'incirca a cinque miglia da quel luogo. Lì pochissimi o confidando nelle forze tentarono di nuotare o trovate delle barche si procurarono la salvezza. È chiaro che tra questi vi fosse Ariovisto, che trovando per caso una navicella legata alla riva, cercò scampo con quella, i nostri tenendo dietro con la cavalleria uccisero tutti i restanti. Ariovisto aveva due mogli, una di nazionalità Sueba, che aveva condotto con sé dalla patria, l'altra Norica, sorella del Re Voccione, che aveva sposato in Gallia, inviata dal fratello. Le figlie furono sicuramente due: una di queste fu uccisa, l'altra fu catturata. Gaio Valerio Procillo, legato con tre catene essendo trascinato dalle guardie nella fuga, s'imbattè nello stesso cesare che seguiva i nemici con la cavalleria. In verità questa cosa arrecò a cesare un piacere non minore della stessa vittoria.
(By Maria D. )
Versione tratta da Cesare