Κυμαιοι δυο ισχαδων κεραμια δυο επριαντο. Τουτων δε ο ετερος τον ετερον λανθανων ουκ εκ του ιδιου, αλλ' εκ του ετερου κατησθιεν. Ως δε τοις αλληλων κεραμιοις κατεχρωντο, εκαστος επι το ιδιον επιστρεφων ευρισκεν αυτο κενον. Αλληλων ουν επλαμβανομενοι ηγοντο επι τον αρΧοντα. Διαγιγνωσκων δε ο αρχων εκελευε τα κενωματα αλλασσειν και τας τιμας αλληλοις αποδιδοναι
Due Cumani comprarono (πρίαμαι) due vasi (κεράμιον - ου, τό) di piccoli fichi secchi. Ognuno di essi, sfuggendo all’attenzione dell’altro, non dal proprio, ma da quello dell’altro ne mangiava (κατεσθίω). Poiché prendevano dai vasi degli altri, ciascuno dei due, volgendosi al proprio, lo trovava vuoto. Allora attaccatisi l’un l’altro si presentarono al capo. Dopo aver capito il capo comandò che si scambiassero i vuoti e si facessero ossequi l’un l’altro.