Εν δε τουτω Κυρος διωκων τους καθ' αυτον παραγιγνεται. Παραγγειλας δ' κπεσθαι τοις μετ' αυτου, περιηλαυνεν εις το οπισθεν και εισπεσοντες οι Περσαι παιουσι τους Αιγυπτιους αφορωντας και πολλους κατακαινουσιν. Οι δε Αιγυπτιοι ως ησθοντο, εβοων τε οτι οπισθεν οι πολεμιοι ειησαν, και εστρεφοντο εν ταις πληγαις. Και ενταυθα δη φυρδην εμαχοντο και πεζοι και ιππεις, πεσων δε τις υπο τω Κυρου ιππω και πατουμενος παιει εις την γαστερα τη μαχαιρα τον ιππον αυτου ο δε ιππος πληγεις σφαδαζων αποσειεται τον Κυρον. Ενθα δη εγνω αν τις οσου αξιον ειη το τον αρχοντα φιλεισθαι υπο των περι αυτον. Ευθυς γαρ ανεβοησαν τε παντες και προσπεσοντες εμαχοντο· εωθουν, εωθουντο, επαιον, επαιοντο. Καταπηδησας δε τις απο του ιππου των του Κυρου υπηρετων αναβαλλει αυτον επι τον εαυτου ιππον.
Traduzione dal libro greco nuova edizione