Cn. Domitius L. Crasso collegae suo altercatione orta obiecit, quod columnas Hymettias in porticu domus haberet. quem continuo Crassus quanti ipse domum suam aestimaret interrogavit, atque ut respondit: "sexagies sestertio, quanto ergo eam- inquit- minoris fore existimas, si decem arbusculas inde succidero?" " ipso tricies sextertio" Domitius. tunc Crassus: " uter igitur luxuriosior est, egone, qui decem columnas centum milibus nummus emi, an tu, qui decem arbuscularum umbram tricies sestertii summa conpensas?" Sermonem oblitum Pyrri, immemorem Hannibalis iamque transmarinorum stipendiorum abundantia oscitantem! et quando tamen insequentium saeculorum aedificiis et nemoribus angustiorem quam introduxerunt atque inchoatam a se lautitiam posteris relinquere quam a maioribus acceptam continentiam retinere maluerunt!

Gneo Domizio si oppose a Lucio Crasso suo compagno essendo sorta una disputa, perché Crasso aveva nel portico della casa colonne Imettie. Crasso in persona subito lo interrogò quanto valesse la sua casa. E così rispose: «50 sesterzi», disse: «quanto dunque se io taglio dieci travicelli, la valuterai meno?» Domizio «proprio 30 sesterzi». Allora Crasso: «Dunque chi dei due giudicherai più lascivo me che comperai dieci colonne centomila denari, ovvero te che l'ombra di dieci arboscelli controbilanci come somma 30 sesterzi?» Oh discorso dimenticato di Pirro, immemore di Annibale, e già indolente per abbondanza di soldi oltremarini! E quando tuttavia più stretto negli edifici dei seguenti secoli, e nei boschi, che introdussero anche la delicatezza incominciata da sé vollero lasciare ai successori, che ritenere la continenza accettata dai loro antenati!.