Catilina igitur C. Manlium Faesulas atque in eam partem Etruriae, Septimium quendam Camertem in agrum Picenum, C. Iulium in Apuliam dimisit. Interea Romae multa simul moliebatur: consulibus insidias tendebat, parabat incendia, opportune loca armatis hominibus obsidebat. Ipse omnes suos hortabatur ut simper intenti paratique essent. Postremo rursus coniurationis principes convocat penes M. Porcium Laecam, ibique multum de ignavia eorum questus, docet se Manlium praemisisse ad eam multitudinem quam ad capienda arma paraverat, item alios in alia loca opportune, qui initium belli facerent, seque ad exercitum proficisci cupere.

Dunque Catilina mandò C. Manlio a Fiesole e in quella regione dell’Etruria, un certo Settimio di Camerino nel territorio del Piceno, C. Giulio in Puglia. Nel frattempo a Roma macchinava molte cose nello stesso tempo : tendeva agguati ai consoli, preparava incendi, presidiava le posizioni esposte agli attacchi nemici con uomini armati. Lui stesso esortava i suoi ad essere sempre attenti e pronti. Infine convoca di nuovo i capi della congiura presso M. Porcio Le ca, e lì dopo essersi lamentato molto della loro inerzia, informò che aveva mandato Manlio presso quella banda, che aveva preparato ad impugnare le armi, e che aveva mandato pure altri in altri luoghi secondo convenienza, affinché dessero il via alla guerra e che egli stesso bramava di partire per raggiungere l’esercito.