Aspasia la donna di Pericle
versione di greco di Plutarco
Αισχίνης δε φησι και Λυσι-κλέα τον προβατοκάπηλον εξ άγεννοΰς και ταπεινού την φύσιν Αθηναίων γενέσθαι πρώτον Ασπασία, συνόντα μετά την Περικλέους τελευτήν. Εν δε τφ Μενεξένω τφ Πλάτωνος, εί και μετά παιδιάς τα πρώτα γέγραπται, τοσούτον γ' ιστορίας ενεστιν, δτι δόξαν είχε το γύναιον επί ρητορική πολλοίς Αθηναίων όμιλεϊν. Φαίνεται μέντοι μάλλον ερωτική τις ή του Περικλέους άγάπησις γενομένη προς Άσπασίαν. ΤΗν μεν γαρ αύτφ γυνή προσήκουσα μεν κατά γένος, συνωκηκυΐα δ' Ίππονίκω πρότερον, εξ ου Καλλίαν έτεκε τον πλούσιον' έτεκε δε και παρά τφ Περικλεϊ Ξάνθιππον καΐ Πάραλον. Είτα της συμβιώσεως ουκ ούσης αύτοΐς αρεστής, έκείνην μεν έτέρω βουλομένην συνεξέδωκεν, αυτός δε την Άσπασίαν λαβών Ιστερξε διαφερόντως. Και γαρ έξιών ως φασι και είσιών άπ' αγοράς ήσπάζετο καθ' ήμέραν αυτήν μετά του καταφιλεΐν. Εν δε ταΐς κωμφδίαις Όμφάλη τε νέα και Δηάνειρα και πάλιν "Ηρα προσαγορεύεται. Κρατίνος δ' άντικρυς παλλακήν αυτήν είρηκεν εν τούτοις"Ήραν τέ οί Άσπασίαν τίκτει Καταπυγοσύνηπαλλακήν κυνώπιδα. Δοκεϊ δε και τον νόθον εκ ταύτης τεκνώσαι, περί ου πεποίηκεν Εΰπολις εν Δήμοις αυτόν μεν οΰτως ερωτώντα"ό νόθος δε μοι ζή; τον δε Μυρωνίδην άποκρινόμενον'και πάλαι γ' αν ην άνήρ