Fortuna dea est; a Romae incolis colitur et in urbe multa pretiosaeque deae arae sunt. Fortunae gratia ab omnibus exoptatur, sed dea raro opulentam vitam parat, numquam beatam. Nam si iustitiam perseverantiamque desideramus, haud Fortunam, sed industriam et sollertiam invocare debus. Nam Fortuna caeca est: iustitiam ignorat, misericordiae non obtemperat, saepe inimicitiarum causa est. Itaque Fortunae incostantia a multis contemnitur.
Fortuna è una dea; è venerata dagli abitanti e nella città ci sono altari (are) numerosi (molti) e di grande pregio della dea. Il favore della Fortuna è desiderato da tutti, ma la dea raramente procura una vita ricca, mai beata. Infatti se desideriamo la giustizia e la perseveranza, non dobbiamo invocare la Fortuna ma l'operosità e l'ingegnosità. Infatti la fortuna è cieca: ignora la giustizia, non rispetta la misericordia, spesso è causa delle inimicizie. E quindi l'incostanza della fortuna viene disprezzata da molti.