Multa omittam; satis sit mihi hoc de sensibus tuis indicare. Omne patrimonium tuum mihi tradidisti et communi diligentia id conservavimus. Officia ita partivimus: ego tuae fortunae tutalam gessi, tu meae custodiam sustinuisti. Ampla subsidia fugae meae praestitisti; ut ferrem mecum ornamenta tua, omne aurum margaritasque corpori tuo detraxisti et mihi tradidisti. Postquam adversariorum custodes callide decepisti, nummis et fructibus absentiam meam locupletavisti. Absentis vitam tutabas, pietas tua me muniebat, semper vox tua cun animi firmitate emittebatur. Non debeo minus enim tibi quam imperatorihoc reditum meum domum et non minus pietati tuae quam illius clementiae viam mea. (l'elogio funebre di Turia)

Ometterò molte cose; sia per me sufficiente indicare ciò circa i tuoi sentimenti. Tu hai consegnato a me tutto il tuo patrimonio, e, con la diligenza comune, l'abbiamo conservato. Ci siamo divisi i compiti così: io mi sono preso in carico la tutela della tua fortuna, tu hai sostenuto la custodia della mia. Tu hai fornito alla mia fuga grandi aiuti; affinché io portassi con me i tuoi gioielli, hai tolto dal tuo corpo tutto l'oro e le perle, e li hai consegnati a me. Dopo che hai furbamente ingannato le guardie degli avversari, hai provveduto alla mia assenza con monete e frutti. Proteggevi la mia vita mentre ero assente, la tua devozione mi proteggeva, la tua voce veniva emessa sempre con forza d'animo. Questo mio ritorno a casa, infatti, io lo devo a te non meno che all'imperatore, e devo la mia vita alla tua devozione non meno che alla sua clemenza.