In vetere historia rerum Punicarum legimus virum quemdam inlustrem de rebus arcanis epistulam mirabili modo scripsisse. Dicunt enim litteras in lignum incidisse, postea tabulas cera conlevisse easque tamquam non scriptas amico suo misisse. Huic antea praedixerat se id facturum esse. Ille, cum ceram derasisset, litteras integras in ligno incisas invenit. Similem latebram adhibuisse hominem barbarum, nomine Histiacum, apud Graecos scriptores legimus. Hic, cum in Persis apud regem Darium esset et cuidam Aristagorae res quasdam occultas nuntiare cuperet, servo suo capillos omnes ex capite derasit caputque eius leve (liscio) compunxit (tatuò) et apud se eum continuit quoad capilli adolescerent. Postea ad Aristagoram servum misit, cui imperavit «Aristagorae dic ut caput tuum deradat». Aristagoras, cum intellexisset id non frustra factum esse, quod (ciò che) erat mandatum fecit et ita litteras legere potuit.

In un' antica storia di fatti Cartaginesi leggiamo che un certo uomo esperto di cose arcane scrisse una lettera in modo straordinario. Si dice infatti che incise le lettere sul legno, dopo di che rivestì con la cera le tavolette e che come se fossero non scritte le inviò ad un amico suo. Gli aveva già annunciato che avrebbe fatto questa cosa. Quello, quando grattò via la cera, trovò intatte le lettere incise nel legno. Leggiamo dagli storici Greci che un barbaro di nome Istiaco si era servito di un sotterfugio simile. Costui, poiché era in Persia presso il re Dario e desiderava rendere note certe cose segrete ad un tale Aristagora, rasò tutti i capelli dalla testa ad un suo servo e tatuò il suo capo liscio e lo trattenne presso di se finché i capelli non ritornarono. Dopo inviò il servo da Aristagora ordinandogli: “Di ad Aristagora di rasarti il capo”. Aristagora, dopo aver capito che ciò non veniva fatto invano, fece ciò che gli era stato richiesto e così poté leggere le lettere.