Numa Pompilius, secundus Romanorum rex post Romulum, nullum bellum gessit; leges autem constituit, quoniam alii populi Romanos, consuetudine proeliorum, iam latrones ac semibarbaros. Prius rex Numa Romae innumera sacra ac templa aedificavit et annum descripsit in decem menses: prius enim annus sine divisione erat. Postea dies fastos nefastosque instituit: diebus fastis praetoribus ius dicere libebat; diebus nefastis contra, omnes a rei publicae administratione se arcere debebant. Romani infaustos quoque dies habebant: illis diebus rerum luctuosarum calamitatumque memoria prodebatur neque eius dicere aut negotia agere licebat. Rex Numa morbo decessit quadragesimo et tertio anno imperii sui.
Numa Pompilio, il secondo re dei Romani dopo Romolo, non compì alcuna guerra; ma costituì le leggi, perché gli altri popoli, per la consuetudine delle battaglie, definivano i Romani, addirittura ladroni e quasi barbari. Inizialmente il re Numa edificò a Roma innumerevoli templi e pratiche religiose e strutturò l'anno in dieci mesi: all'inizio infatti l'anno era senza divisione. Poi istituì i giorni fasti e nefasti: durante i giorni fasti era lecito alla giurisdizione da parte dei pretori; nei giorni nefasti invece, tutti si dovevano astenere dall'amministrazione dello stato. I Romani avevano anche i giorni nefasti: durante questi giorni veniva tramandato il ricordo degli eventi luttuosi e delle calamità e non era lecito la giurisdizione ed esercitare gli affari. Il re Numa morì di malattia nel quarantatreesimo anno del suo impero