Saepe homines, qui beneficium accipiunt, ingratum animum ostendunt et beneficiorum auctorem detractant. Viator, solis ardore et longo itinere defessus, in nemus, quod viae proximum erat, concessit et sub ampla et viridi platano accubuit, ut requiesceret. Ita, dum sol in aere fervet et ardor aestatis caelum incendit, viator in quieta et densa frondium umbra membra sua recreabat. Dum placide quiescit, cum oculos ad arboris frondes convertisset, nullam bacam vel pomum vel florem in ramis vidit, sed solum patula folia. Tunc ingrata voce exclamavit: “Oh sterilis et infecunda arbor, nullam utilitatem nec hominibus nec pecori praestans!”. Eius stultis verbis respondit platanus: "Ingrate homo, dum tu sub ramis et frondibus meis recubas et corporis tui vires umbră mea recreas, meam sterilitatem accusas, quia bacas vel poma vel florum copiam in ramis non vides!".
Spesso gli uomini, che ricevono un beneficio, mostrano un animo ingrato e diminuiscono il fautore dei benefici. Un viandante, spossato dal calore del sole e dal lungo viaggio, si ritirò nel bosco, che era più vicino alla strada e si distese sotto un ampio ed un verde platano, per riposare. Così, mentre il sole emanava calore nell'aria e il calore dell'estate infuocava il cielo, il viandante rinfrancava le sue membra all'ombra fitta e densa delle fronde. Mentre riposava tranquillamente, avendo voltato lo sguardo verso le fronde dell'albero, non vide sui rami alcuna bacca né frutto né fiore, ma solo un ampio fogliame. Allora esclamò con una voce ingrata: "oh sterile e infecondo albero, perché non garantisci alcuna utilità né agli uomini né al bestiame!" Il platano rispose alle sue stolte parole: "uomo ingrato, mentre tu stavi disteso sotto i miei rami e le mie fronde e grazie alla mia ombra rinfrancavi le forze del tuo corpo, biasimi la mia sterilità.
(by Maria D.)
Per tradurre questa versione ripassa: