Cum Hadrianus legatus Syriae esset, litteras adoptionis accepit et paucos post dies quidam ei Traiani excessum nuntiaverunt. Aliquibus opinio fuit Traianum Neratium Priscum, non Hadrianum successorem relinquere voluisse; aliqui, vero, putaverunt Traianum, exemplo Alexandri Macedonis, nullum successorem decrevisse. Ille, vero, Plotinae, Traiani uxoris, favore usus est adeo ut fortasse Hadrianus Plotinae consilio, mortuo iam Traiano, in adoptionem adscitus sit. Adeptus imperium ad priscum se statim morem instituit et tenendae per orbem terrarum paci operam intendit.

Al tempo in cui Adriano era legato in Siria, ricevette una lettera di adozione e dopo pochi giorni alcuni gli annunciarono la morte di Traiano. Alcuni pensarono (ebbero l'opinione) che desiderava lasciare come successore Traiano Nerazio Prisco, non Adriano; altri, in verità, reputarono che Traiano, sotto l'esempio di Alessandro il Macedone, non avesse decretato alcun successore. Quello, in verità, si servì del favore di Plotina, moglie di Traiano a tal punto che forse adriano sotto consiglio di Plotina, morto ormai Traiano, fu accolto in adozione. Ottenuto l'impero subito si dispose all'antico costume e s'impegnò a mantenere la pace per l'universo.
(By Maria D. )

Versione tratta da Historia Augusta