Aulus Persius Flaccus natus est pridie Nonas Decembris, Fabio Persico et Lucio Vitellio consulibus, ; decessit octavum Kalendas Decembris, Rubrio Mario et Asino Gallo consulibus. Natus in Etruria Volterris, eques Romanus, sanguine et affinitate primi ordinis viris coniunctus, decessit ad octavum miliarum via Appia in praediis suis. Pater eum Flaccus pupillum reliquit moriens annorum fere sex; mater Fulvia Sisenna nupsit postea Furio equiti Romano, qui mortuus est intra paucos annos. Studuit Flaccus usque ad annum duodecimum aetatis suae Volterris; inde Romae apud grammaticum Remnium Palaemonem et apud rethorem Verginium Flavum. Cum esset annorum sedecim, amicizia coepit uti Annaei Cornuti, ita ut nusquam ab eo discederet. Inductus aliquatenus in philosophiam est. Amicos habuit a prima adulescentia Caesium Bassum poetam et Calpurnium Staturam, qui, vivo eo, iuvenis decessit. Coluit ut patrem Servilium Nonianum. Cognovit per Cornutum etiam Annaeum Lucanum aequevum, auditorem Cornuti. Lucanus adeo scripta Flacci mirabatur ut ea vera poemata diceret, sua autem ludos.
Aulo Persio Flacco nacque il 4 dicembre, sotto il consolato di Fabio Persico e di Lucio Vitellio; morì il 24 ottobre, sotto il consolato di Rubrio Mario e Asinio Gallo. Nato in Etruria a Volterra, cavaliere romano, unito per parentela e parentela agli uomini del primo ordine, morì a sette miglia sulla via Appia. Il padre Flacco morendo lo lasciò minorenne a circa 6 anni madre Fulvia Sisenna si sposò in seguito con Furio, cavaliere romano, che morì nel giro di pochi anni. Flacco studiò fino a undici anni a Volterra, quindi a Roma presso il grammatico Remnio Palemone e presso il retore Virgilio Flavo. A sedici anni, fece amicizia con Anneo Cornuto, tanto che non si separava) da lui in nessun luogo. Fu iniziato alla filosofia in una certa misura. Ebbe come amici dall'inizio della adolescenza il poeta Cesio Basso e Calpurnio Statura, che morì da giovane, mentre era ancora in vita. Adorò Servilio Noniano come un padre. Conobbe grazie a Cornuto anche Anneo Lucano: suo coetaneo ), discepolo di Cornuto. Lucano ammirava così tanto gli scritti di Flacco da dire che quelli erano veri poemi, mentre i suoi solo giochi.