Sero Romani poetas colere coeperunt. Primus poeta Latinus, Livius Andronìcus, Homeri Odysseam in linguam Latinam convertit. Postea Cn. Naevius primum Punicum bellum et Romanorum vitorias contra Poenos narravit. Alius clarus poeta Latinus, T. Maccius Plautus fabulas palliatas compo­suit. Palliata comoedia erat, vitam cotidianam narrabat et in scaena repraesentabat. Romani comoediam palliatam appellabant quia comoedi pallium induebant et fabula argumentum Graecum narrabat; si autem argumentum Romanum erat et comoedi togam induebant, fabulam togatam appellabant. Claras comoedias palliatas etiam P. Terentius Afer composuit, ita cognominatus quia em Africa oriundus ac senatoris Terentii Lucani libertus erat. Quintus Ennius autem, alius clarus poeta Latinus, fabulas praetextas composuit; praetexta tragoedia erat et Romae Romanorumque armorum gloriam celebrabat. Alius poeta praetextarum valde notus Pacuvius fuit; attamen neque Enni nec Pacuvi libri integri pervenerunt, sed tantum parvae reliquiae.

I Romani cominciarono tardi a coltivare la poesia. Il primo poeta latino, Livio Andronico, tradusse l’Odissea di Omero in lingua latina. Dopo Cn. Nevio raccontò la prima guerra Punica. Un altro illustre poeta latino, T. Maccio Plauto, compose storie palliate. La “palliata” era una commedia, e narrava la vita quotidiana. I Romani chiamavano la commedia “palliata” poiché gli attori indossavano un mantello e mettevano in scena un soggetto Greco; quando invece il soggetto era Romano, e gli attori indossavano la toga, allora la chiamavano storia “togata”. Compose celebri commedie palliate anche P. Terenzio Afro, soprannominato così perché era originario dell’Africa, ed era un liberto del senatore Terenzio Lucano. Quinto Ennio, un altro celebre poeta latino, compose storie “preteste”. La pretesta era una tragedia, e celebrava la gloria delle armi dei Romani. Più tardi, anche Pacuvio compose celebri preteste; tuttavia, né di Ennio, né di Pacuvio sono arrivati libri integri, ma solo resti