Fasi della prima guerra punica
versione di latino e traduzione dai libri:
Littera, ae 1B pag. 133 n° 1 Lectior facilior
e lingua magistra

L. Manlio Vulsone M. Atilio Regulo consulibus bellum in Africam translatum est. Contra Hamilcarem, Carthaginiensium ducem, in mari pugnatum est, et Hamilcar victus est. Is enim perditis sexaginta quattuor navibus perdidit retroque se recepit. A Romanis autem viginti duae amissae sunt. Sed nostra classis per Mare Nostrum in Africam pervenit primamque Clypeam, Africae civitatem, in deditionem acceperunt. Consules deidne usque ad Carthaginem processerunt. Manlius multa castella vastavit, Romam victor revertit et viginti septem milia captivorum ab eo reducti sunt; Atilius Regulus autem in Africa remansit. Is contra Afros aciem instruxit. Contra tres Carthaginiensium duces dimicans victor fuit, decem et octo milia hostium cecidit, quinque milia cum decem et octo elephantis cepit, septuaginta quattuor civitates in fidem accepit.

Sotto il consolato di L. Manlio Vulsone e M. Attilio Regolo, il conflitto si spostò in Africa. Lo scontro navale con Amilcare, generale dei Cartaginesi, sortì successo e Amilcare fu vinto. Egli infatti, perse 64 navi e si ritirò. Invece 22 navi furono perse dai Romani. Ma la nostra flotta per il Mare Mediterraneo giunse in Africa e assoggettarono per prima Clipea, città africana. I consoli poi si spinsero fino a Cartagine. Manlio rase al suolo molte fortezze, Manlio tornò a Roma vincitore e 27mila prigionieri (di guerra) furono condotti da lui; invece Attilio Regolo rimase in Africa. Fu lui a preparare lo scontro con gli Afri. Pur fronteggiando 3 condottieri cartaginesi, ne uscì vincitore: trucidò 8mila nemici, ne fece prigionieri 5mila, insieme a 18 elefanti; accettò la resa e la subordinazione di 74 città.