Antiqui caelum Uranum, terra, Geam nominaverunt, quos deos coluerunt: eorum filii Titanes fuerunt, quorum maximus, Saturnus, in mundo auream aetatem instituit. Haec prima hominum aetas beatissima fuit: nam sine legibus fides et iustitia florebant atque homines concordes nec bella nec pericula nec morbos cognoscebant, sed laeti fructus legebant quos terra sua sponte dabat. Ver erat aeternum. Postquam Iuppiter adolevit, Saturnum patrem de caelo praecipitavit et fratribus sororibusque ab illo devoratis vitam restituit quibuscum acerrimum bellum contra Saturnum et Titanes
Gli antichi denominaro il cielo Urano la terra Gea che adorarono come (fossero) divinità: i loro figli furono i Titani, dei quali il più grande, Saturno, instaurò nel mondo l'età dell'oro. Questa prima età degli uomini fu beatissima: infatti crescevano senza le leggi la fedeltà e la giustizia e gli uomini concordi non conoscevano né i pericoli né le malattie, ma raccoglievano felici i frutti che la terra dava spontaneamente. La primavera era eterna. Dopo che Giove crebbe, gettò il padre Saturno dal cielo e ridiede alla vita i fratelli e le sorelle sbranate da quello con cui fece una tremenda guerra atroce contro Saturno e i titani. Giove risultò vincitore e gettò Saturno nel tenebroso Tartaro con i titani.