Cum Peloponnesum Epaminondas exercitum duxit adversos Lacedaemonios, habuit collegas duos, quorum alter erat Pelopidas, vir fortis ac strenuus. Hiomnes cum criminibus adversariorum in invidiam venissent ob eamque rem imperium iis esset abrogatum atque in eorum locum alii praetores successissent, Epaminondas populi scito non paruit idemque ut facerěnt persuasit collegis et bellum, quod suscepěrat, gessit. Namque nisi id fecisset, totus exercitus propter praetorum imprudentiam inscitiamque belli perisset. Ex lege Thebanorum, si quis imperium diutius retinuěrat quam lege praefinitum esset, morte multabatur. Hanc legem Epaminondas cum vidēret latam esse ut res publica conservaretur, ad perniciem civitatis conferre noluit et quattuor mensibus diutius quam populus iussărat gessit imperium.
Quando Epaminonda condusse l'esercito nel Peloponneso contro gli Spartani, ebbe due colleghi, uno dei quali era Pelopida, uomo forte e valoroso. Gli uomini essendo caduti nell'invidia a causa dei crimini degli avversari e per tale ragione essendogli stato tolto il potere e a loro posto essendo succeduti altri pretori, Epaminonda non obbedì all'ordine del popolo e persuase i colleghi a fare lo stesso e mise in atto la guerra, che si era addossato. Ed infatti se non l'avesse fatta, tutto l'esercito per l'imprudenza e l'inesperienza di guerra dei pretori sarebbe stato distrutto. In base alla legge dei Tebani, se qualcuno tratteneva il potere più a lungo di quel che era stato predefinito dalla legge, veniva condannato a morte. Epaminonda vedendo che era stata proposta questa legge, affinché lo stato fosse salvaguardato, non volle contribuire alla rovina della città e in quattro mesi più a lungo di quanto il popolo aveva ordinato eseguì il comando
Versione tratta da Cornelio Nepote