Saul induit David vestimentis suis et imposuit galeam aéream super eius caput et eum lorica vestivit. Accinctus ergo David gladio eius super veste sua coepit incedere; non enim habebat consuetudinem. Dixitque, David ad Saul: «Non possum sic incedere, quia nec usum habeo». Et deposuit ea et tulit bacìilum suum quem semper in manibus tenebat, et sibi elegit quinque (= cinque) admòdum leves lapides de torrente et misit eos in peram pastoralem quam secum habebat et fundam manu tulit et processit adversum Philisthaeum. Ibat autem Philisthaeus incedens et adpropinquans adversum David et armiger eius ante eum. Postquam Philisthaeus inspexérat et vidèrat David, eum despexit; David erat enim adulescens rufus et pulcher. Et dixit Philisthaeus ad David: «Numquid (= forse che) ego canis sum, quod tu venis ad me cum bacùlo?». Et maledixit Philisthaeus David in suis diis dixitque ad David: «Veni ad me et dabo carnes tuas volatilibus caeli et bestiis terrae». Dixit autem David ad Philisthaeum: «Tu ad me venis cum gladio et hasta et acinàce; ego autem venio ad te in nomine Domini exercituum, Dei agminum Israhel, quibus exprobravisti. Hodie dabit te Dominus in manu mea et te percutiam et caput tuum auféram a te et dabo cadaver tuum volatilibus caeli et bestiis terrae». Cum ergo Philisthaeus contra David veniebat, festinavit David et cucurrit ad pugnam adversum Philisthaeum. Et misit manum suam in peram tulitque unum lapidem et funda iecit; et percussit Philisthaeum in fronte et infixus est lapis in fronte eius et cecidit in faciem suam super terram. Praevaluitque David adversum Philisthaeum in funda et in lapide percussumque Philisthaeum interfecit. Videntes autem Philisthim quod mortuus esset fortissimus eorum, fugerunt.
Saul rivestì Davide delle sue vesti e pose sul suo capo il suo elmo di bronzo e lo coprì con la corazza. Cinto dunque Davide della di lui spada sulla sua veste cominciò ad avanzare; non aveva l'abitudine. E disse Davide a Saul: «Non posso camminare in questo modo, perché non ci sono abituato». E depose quelle cose e prese il suo bastone che portava sempre in mano, e scelse per sé cinque pietre estremamente lisce dal torrente e le ripose nella bisaccia da pastore che portava con sé e prese in mano una fionda e si diresse verso il Filisteo. Andava dunque il Filisteo incedendo ed avvicinandosi contro Davide e il suo armigero avanti a sé. Dopo che il Filisteo ebbe scorto e guardato Davide, lo ignorò; Davide era infatti un ragazzo biondo e bello. E disse il Filisteo a Davide: «Forse che sono un cane, che vieni incontro a me con un bastone?». Ed il Filisteo maledisse Davide presso i suoi dei e disse a Davide: «Avvicinati e darò le tue carni ai volatili del cielo ed alle bestie della terra». Ma Davide disse al Filisteo: «Tu vieni contro di me con spada e lancia e scimitarra; io invece vengo verso di te nel nome dei Signore degli eserciti, del Dio delle schiere di Israele, che hai biasimato. Oggi il Signore ti darà in mano mia e ti colpirò e staccherò la tua testa da te e consegnerò il tuo cadavere ai volatili del cielo ed alle bestie della terra». Mentre dunque il Filisteo avanzava contro Davide, Davide si affrettò e corse allo scontro con il Filisteo. E mise la sua mano nella bisaccia e prese una pietra e la scagliò con la fionda; e colpì il Filisteo sulla fronte e le pietra si conficcò sulla sua fronte, e cadde sulla sua faccia a terra. E Davide prevalse sul Filisteo con la fionda e la pietra e uccise il Filisteo colpito. Ma vedendo i Filistei che era morto il più forte di loro, fuggirono.