Artemisia Mausolum virum amasse fertur supra omnes amorum fabulas supraque humanum fidem. Mausolus autem fuit, ut M. Tullius ait, rex terrae Cariae, ut quidam Graecarum historiarum scriptores, provinciae praefectus. Ubi is Mausolus fato perfunctus inter lamenta et manus uxoris funere magnifico sepultus est, Artemisia, luctu atque desiderio mariti flagrans uxor, ossa cineremque eius mixta odoribus contusaqque in facuem pulveris aquae indidit ebibitque multaque alia violenti amoris indicia fecisse dicitur. Molita quoque est conservandae mariti memoriae causa sepulcrum illud memoratissimum dignatumque numerari inter septem omnium terrarum spectacula.
Si dice che Artemisia amasse il marito Mansolo sopra tutte le storie d'amore e la fede umana. Mansolo invece fu, come dice M. Tullio, re della regione della Caria, come dicono alcuni scrittori della storia greca, prefetto della provincia. Quando questo Mausolo morto tra i lamenti e tra le braccia della moglie fu sepolto con un solenne funerale, Artemisia, moglie infiammata dal dolore e dalla mancanza del marito, mise dentro all'acqua le sue ossa e cenere mista a profumi e ridotte in polvere e bevve e si racconta che abbia dato (anche) molte altre prove del violento amore
Dal libro Ligua et mores