Claudius Pulcher consul contra auspicia pugnavit et gravem cladem accepit. Nam ex ducentis et viginti navibus cum triginta fugit, nonaginta Carthaginienses ceperunt, multas demerserunt. Postea Lutatius Catulus et Postumius Albinus consules fuerunt, anno belli Punici vigesimo et tertio. Catulum bellum contra Afro gessit; processit cum trecentis navibus in Siciliam. Afri contra ipsum quadringentas paraverunt; numquam in mari tantis copiis pugnatum erat. Apud Lilybacum, civitatem Siciliae, ingenti virtute Romani pugnaverunt. LXIII naves Carthaginiensium ceperunt. CXXV demerserunt, infinitum auri argentique pondus ceperunt. Statim pacem Carthaginienses petiverunt et obtinuerunt. Senatus Romanus iussit sine pretio eos captivos dari, qui in publica custodia erant; cos, qui in custodia privatorum erant, Carthaginem redire solum si Carthaginienses pretium dominis solverent.
Claudio console combatté contro gli auspici e subì una grave sconfitta. Infatti da duecentoventi navi fuggì con trenta, novanta le presero i Cartaginesi, molte affondarono. Dopo furono consoli Lutazio Catulo e Postumio Albino, nel ventitreesimo anno della Guerra Punica. Catulo condusse una guerra contro gli Africani, avanzò con trecento navi in Sicilia Gli Africani invece prepararono contro questo stesso quattrocento navi: mai nel mare si era mai combattuto con tante truppe. Presso Lilibeo, città della Sicilia, i Romani combatterono con grande coraggio, presero sessantatré navi dei Cartaginesi, ne affondarono centoventicinque, presero un'infinita quantità di oro e argento. Subito i Cartaginesi chiesero e ottennero la pace. Il senato romano ordinò che fossero restituiti quei prigionieri che erano in pubblica custodia, senza un riscatto; e (ordinò) che quelli che erano nelle in custodia privata sarebbero tornati a Cartagine solo se i Cartaginesi avessero pagato il riscatto ai padroni.