παραγκωνισάμενος δ᾽ ὁ νεώτερος τὸν πρεσβύτερον ἦρχεν ὁ Ἀμόλλιος͵ υἱοῦ δ᾽ ὄντος καὶ θυγατρὸς τῶι Νουμίτορι͵ τὸν μὲν ἐν κυνηγίαι δολοφονεῖ͵ τὴν δέ͵ ἵνα ἄτεκνος διαμείνηι͵ τῆς Ἑστίας ἱέρειαν κατέστησε παρθενείας χάριν· καλοῦσι δ᾽ αὐτὴν Ῥέαν Σιλβίαν. εἶτα φθορὰν φωράσας͵ διδύμων αὐτῆι παίδων γενομένων͵ τὴν μὲν εἷρξεν ἀντὶ τοῦ κτείνειν χαριζόμενος τἀδελφῶι͵ τοὺς δ᾽ ἐξέθηκε πρὸς τὸν Τίβεριν κατά τι πάτριον. μυθεύεται μὲν οὖν ἐξ Ἄρεως γενέσθαι τοὺς παῖδας͵ ἐκτεθέντας δ᾽ ὑπὸ λυκαίνης ὁραθῆναι σκυλακευομένους. Φαυστύλον δέ τινα τῶν περὶ τὸν τόπον συφορβῶν ἀνελόμενον ἐκθρέψαι (δεῖ δ᾽ ὑπολαβεῖν τῶν δυνατῶν τινα͵ ὑπηκόων δὲ τῶι Ἀμολλίωι͵ λαβόντα ἐκθρέψαι͵ καλέσαι δὲ τὸν μὲν Ῥωμύλον τὸν δὲ Ῥῶμον.
Dopo che il più giovane aveva allontanato (παραγκωνίζω) il più vecchio, saliva al trono Amulio, pur essendovi un figlio ed una figlia di Numitore che uccide a tradimento durante una caccia, l'altra, affinché restasse senza prole, la dispose sacerdotessa di Vesta come dono votivo di verginità: la chiamano Rea Silvia...(continua)