Κύρος, ώς παρά πάντων των συγγραφέων ομολογείται, των Περσών βασιλικώτατός τε και άρχειν άξιώτατος ήν. Ού γαρ ραδίως άν εύρίσκοιμεν άνδρα κρείσσω αΰτοΰ έν τοις κινδύνοις, βελτίω προς τους φίλους, ουδέ άρειον μαχόμενον. Και ή φύσις του Κύρου ήν ώς βέλτιστη· έτι παις ών, ότ' έπαιδεύετο σύν τω άδελφ ω και συν τοις άλλοις παισί, πάντων πάντα κράτιστος ένομίζετο έν γαρ τοις Πέρσαις οι ευγενέστατοι των παίδων έπι ταις βασιλέως θύραις παιδεύονται ένθα Κύρος αίδημονέστατος των ήλικιωτών έδόκει είναι, πείθoμενος τοις πρεσβυτέροις και άκούων τά προστάγματα αυτών έπειτα δέ ήδη τότε φιλιππότατος ήν και άριστα έχρήτο τοις ϊπποις.