Ἀλκιβιάδης δὲ πρὸς τὴν γῆν ὁρμιζόμενος ἀπέβαινε μὲν οὐκ εὐθύς, φοβούμενος τοὺς ἐχθρούς· ἐπαναστὰς δὲ ἐπὶ τοῦ καταστρώματος ἐσκόπει τοὺς αὑτοῦ ἐπιτηδείους, εἰ παρείησαν. Κατιδὼν δὲ Εὐρυπτόλεμον τὸν Πεισιάνακτος, αὑτοῦ δὲ ἀνεψιόν, καὶ τοὺς ἄλλους οἰκείους καὶ τοὺς φίλους μετ᾿ αὐτῶν, τότε ἀποβὰς ἀναβαίνει εἰς τὴν πόλιν. Ἐν δὲ τῇ βουλῇ καὶ τῇ ἐκκλησίᾳ ἀπολογησάμενος ὡς οὐκ ἠσέβησεν ἠσέβησεν ἀσεβέω καὶ οὐδενὸς ἀντειπόντος διὰ τὸ μὴ ἀνασχέσθαι τὴν ἐκκλησίαν, γενόμενος ἁπάντων ἡγεμὼν αὐτοκράτωρ, ὡς οἷός τε ὢνα σῶσαι τὴν προτέραν τῆς πόλεως δύναμιν, πρότερον μὲν τὰ μυστήρια τῶν Ἀθηναίων κατὰ θάλατταν ἀγόντων διὰ τὸν πόλεμον, κατὰ γῆν ἐποίησεν ἐξαγαγὼν τοὺς στρατιώτας ἅπαντας· μετὰ δὲ ταῦτα κατελέξατο στρατιάν, ὁπλίτας μὲν πεντακοσίους καὶ χιλίους, ἱππέας δὲ πεντήκοντα καὶ ἑκατόν, ναῦς δ᾽ ἑκατόν. Καὶ μετὰ τὸν κατάπλουν τρίτῳ μηνὶ ἀνηγάγετο ἐπ᾿ Ἄνδρον, ἢ ἀφέστη τῶν Ἀθηναίων.
Alcibiade, messa l'ancora a terra, non sbarcava subito, poiché temeva i nemici: ma salito sul ponte osservava se i (suoi) intimi amici (παρείησαν = πάρειμι ottativo presente attivo 3a pl) fossero presenti. Quando vide Euriptolemo figlio di Pisianatte suo cugino, gli altri familiari e gli amici con loro, allora dopo che sbarcò (part aor ἀποβαίνω) con quelli che erano preparati se qualcuno lo attaccasse, risalì (lett presente "risale) in città. Nel consiglio e nell' assemblea dopo aver detto a (sua) difesa (ἀπολογέομαι, part aor) che non aveva commesso empietà (lett ἠσέβησεν = aor ἀσεβέω),...(CONTINUA)