Dido, mortuo marito, in Africam cum moltitudine Phoenicum migravit, ubi Carthaginem condidit. Cum novae urbis opes florerent, Iarbas, Mauritaniae rex, nuptias Didonis per legatos petivit, bello denuntiato, si ipsa refusaret. Quas nuptias cum recusare vellet regina, ne Iarbas contra Carhaginem bellum moveret, statuit sibi mortem consciscere. Quare, mortui mariti nomine cum multis lacrimis invocato, hostiis ante aras deorum immolatis, pyra in summa parte urbis exstructa, in rogum ascendit vitamque suam viriliter finivit.

Didone morto il marito (ablativo assoluto) andò in Africa con una moltitudine di Fenici, dove fondò Cartagine. Mentre le ricchezze della nuova città fiorivano, Iarba re della Numidia (mauritania) chiese le nozze di Didone (= di sposare Didone) attraverso i legati, minacciata una guerra, se la stessa rifiutasse. La regina quando vorrà rifiutare queste nozze affinché Iarba non muova guerra contro Cartagine, decide di uccidersi. Perciò invocato il nome del marito morto con tante lacrime, davanti all'altare degli dei immolati, costruita una pira sulla parte alta della città, sale sul rogo e (lett. la sua vita finì) morì coraggiosamente